De Europese democratie en de herinneringsplaat aan Lech Walesa.

Als je van westelijke zijde de gebouwen van het Europees Parlement In Brussel nadert, kun je gebruik maken van een wandelpromenade in een flauwe bocht.

Toen ik op bezoek was bij het Europees Parlement, kwam ik van die kant aan.

Wat mooi !  Natuurstenen, weidsheid, platanen en een wand.

Op een plek aan die wand hing een herinneringsplaat om de opstand van de Polen tegen de communistische dictatuur in de jaren 80 van de vorige eeuw te gedenken. Gewijd aan Lech Walesa.

Wauw ! Loop ik hier, krijg ik écht een gevoel van Europa.

En waar Europa voor staat.

Vervolgens naderde ik de ingang van het Spinelli gebouw.

In het platte Nederland is een trap naar een gebouw – trede – stap – trede- stap etc.

Zo niet bij het Spinelli gebouw. Een trede – lang horizontaal stuk stappen – trede – stappen, etc. Ruimte.

Zo kwam ik bij bij de grote glazen entrée. Om je heen hoor je een kakafonie van Europese talen. Een Italiaanse schoolklas, Zweeds, Bulgaars, Frans etc.

Dát is Europa !

Ik kan iedereen aanraden een keer op bezoek te gaan.

Via de diensten van het EP kun je je aanmelden.

Na een intensieve check kun je het gebouw van de Europese democratie betreden. Alleen op afspraak. Je gastheer  of -vrouw komt je ophalen.

Hiér wordt gepraat, gediscussieerd. Als je bedenkt dat dit bestaat, na drie verwoestende oorlogen die het Europees continent hebben geteisterd. De Frans-Duitse oorlog van 1870, WO I van 1914-1918, en WO II van 1939-1945.

Nu een periode van vrede die al 75 jaar duurt. Al bijna langer als de periode wanneer die oorlogen woedden, bij elkaar ! Hoe kostbaar.

Europese democratie, waar meningsverschillen met woorden, niet met wapens worden beslecht.

En nu. In Polen, protesteren honderdduizenden Poolse vrouwen tegen een autoritaire regering die de rechterlijke macht naar zijn hand heeft weten te zetten. En die abortus slechts in uitzonderingsgevallen wil toestaan. En vóór zelfbeschikking.

Ik weet. Er zijn allerlei argumenten om te bepleiten dat de Polen al zó lang onder dictaturen hebben geleefd. De Duitsers, de Russen.

Niet nog een keer…….een ‘diktaat van Brussel’.

En Tony Blair met zijn neo-liberalisme van de jaren negentig. De vrije markt pakt heus ook wel negatief uit voor een samenleving waar traditionele waarden opgeld doen.

De paradox is dat nú door de politieke leiders zélf stappen worden gezet richting een autoritair regime.

Lech Walesa kwam met succes op voor de arbeiders op de scheepswerven van Gdansk. Zij wilden vrijheid van organisatie van werknemers. En leidde de opstand tegen de Russische (communistische) overheersing middels de beweging Solidarnosc. En dit was de opmaat naar de omwentelingen in geheel Oost-Europa.

De vrouwen in Polen vragen de EU om steun.

Ik vind dat de Europese parlementariërs nu een stap moeten zetten.

Zoals we Lech Walesa zo mooi herinneren, op de wand van de met natuurstenen geplaveide promenade naar de gebouwen van het Europees Parlement.

“Time is on my side” is een bekend nummer van de Rolling Stones.

Laat Europese vrouwen en jongeren weten, dat de tijd en de Europese democratie aan hun kant staan.

Wat is racisme

Een paar weken terug op vrijdag fietste ik naar de bank.
Onderweg dacht ik aan de beelden die ik op tv had gezien
Hoe een zwarte Amerikaan, George Floyd, een knie in zijn nek kreeg van een agent
en daar aan overleed.
Dat ik die beelden die vaak herhaald worden, niet kan zien ! Hand voor mijn ogen.
Aangekomen bij de bank stapte ik af om te pinnen. Een donkere
mevrouw wou dat ook doen en wachtte op mij.
Ik zei hallo.
Ik wil liefde geven aan iedereen ongeacht de kleur die die persoon heeft.
Ze zei: er zit een gat in uw broek. Ik voelde en ja ze had gelijk.
Dank u.
Na het pinnen zei ik tot ziens. Tot ziens terug.
Thuis van broek gewisseld.

’s-Avonds keek ik bij M. naar een reportage over Minneapolis
Die eindigde met een prachtig fragment van de talkshow
van Charley Rose. Gast was Toni Morrison. Zij won de Nobelprijs
voor literatuur en de beroemde Pullitzer Prize in de VS.
Over wat racisme in de kern is.
What racism is. Zie hier.

Minuut 2:03- “It’s a neurosis”. 3:14 “It is constructed”.
“And when you take it away. I take your race away.
All you got is your little self. And what is that ?
What are you without racism ? Are you good, are you still strong,
are you still smart, do you still like yourself ?
En vanaf minuut 4:03 If you only can be tall because somebody
is on their knees. Then you have a serious problem. And my feeling is that
white people have a very very serious problem. Etc.
Advice: come to grips with your own fears and your history.
What do you need this for ?

Ik dacht na wat wij van dit fragment hier in Nederland zouden kunnen leren.
Volgens mij zitten we enigszins in een ‘verstikkingscrisis’.
Mijn motto is: houd het bij jezelf en oordeel niet over een ander.

De opinie-industrie. Of hoe Femke Halsema met de billen bloot moet.

Frits Spits had het bij de Taalstaat een tijdje geleden over de opinie-industrie in Nederland.
Een sector van bedrijvigheid die bestaat bij de gratie van meningen.

Peilingen

Voortdurend vragen de media naar meningen van mensen. Het opinie
panel van Een Vandaag op NPO 1 zegt dat 60 % van de Nederlanders dit vindt,
30 % dat bla bla. Een issue dat een hype is, stel de mensen een ja/nee vraag en
hup dit vinden de mensen. Politici zijn deel van dit circus en zeer
gevoelig voor de peiling. “Wat is uw reactie meneer of mevrouw politicus ?”.
Serieus antwoord en zo houdt dit gebeuren zichzelf in stand.
Het erge (gevaar) is dat politiek op deze manier ook een momentopname wordt
die elke dag kan veranderen. Want ja: wat de mensen vinden………..

Als iemand je gewoon in de samenleving vraagt naar je oordeel in een
kwestie en je antwoordt dat je die niet hebt, wordt je aangekeken alsof je acuut in een psychiatrische kliniek moet worden opgenomen.

Door twee gebeurtenissen de laatste maand rees bij mij de vraag wat
de rol van de media in deze is.
1. Bij een surf ongeluk bij Scheveningen kwamen 5 surfers om het leven.
Er was gewaarschuwd voor slecht weer maar dat gebeurt wel vaker.
In de nasleep werd een eigenaar van een surfschool 10 km ten noorden in Noordwijk geïnterviewd.
Deze meneer van Engelse achtergrond werd gevraagd “of hij het verstandig vond dat de surfers toch de zee op waren gegaan ondanks de waarschuwing ?”.
Hij antwoordde: ik zou het niet gedaan hebben.
Hij liet zich niet verleiden een oordeel over anderen uit te spreken. Indien hij dat wel gedaan zou hebben, was er een nieuwsfeit gecreëerd waar de journalist
mee de boer op was gegaan. Deze meneer vindt dit, wat vindt u ?
Bla bla.
2. De demonstratie tegen racisme op de Dam kende een onverwacht hoge opkomst.
En ja ’s-avonds stelde Mariëlle Tweebeeke bij Nieuwsuur de vraag. Hoe had dit kunnen gebeuren, voorkomen kunnen worden en wie is schuldige ?
Schandpaal.
Ook politiek begon het te schuiven. Minister Grapperhaus had in tweede instantie kritiek, de Kamer. De Telegraaf.
Nou begrijp ik wel dat corona moet leiden tot terughoudendheid. Zeker in de fase waarin we langzaam terug gaan naar ‘normaal’ en vele mensen en hulpverleners
offers hebben moeten brengen.
Maar het gaat mij om het gemak waarop oordelen worden gevormd.

Prognoses

De weersverwachting midden vorige week is totaal niet uitgekomen. Het zou een beetje regenen maar het kwam met bakken (gelukkig) naar beneden.
https://www.ed.nl/economie/voorspellingen-komen-nooit-uit-kijk-maar-naar-de-crisis-van-2008~a883b03d/.
Of wat te denken van de prognoses van de PvdA ?
Onder Wouter Bos verloor de partij bij de TK-verkiezingen in 2006 óndanks de prognoses van 55-50 zetels. Het werden er 33.
Bij de laatste verkiezingen voor het Europees Parlement gebeurde het omgekeerde. De PvdA zou op 3 zetels blijven maar werd met 6 zetels verrassend de grootste partij.

Zo is de opkomst bij een demonstratie zeker in het tijdperk van sociale media niet te voorspellen. Verder droegen praktisch alle demonstranten mondkapjes.
Dus vind ik het erg gemakkelijk om Femke Halsema met de wijsheid achteraf
hiervoor ter verantwoording te roepen. En haar te beschadigen.

Wat is het nut ? Een hele hoop gedoe om niks.
We zijn nu inmiddels drie weken verder en er is nu eergister één eerste melding van corona besmetting geconstateerd. Maar het is twijfelachtig of die tot de demonstratie te herleiden is.

Nieuwsgaring is het verkrijgen van nieuws en dat is iets anders als het creëren van nieuws.
Het gaat mij erom welke dynamiek er ontstaat door de manier waarop de media feiten en omstandigheden gaan wegen. Er al snel een oordeel wordt gevormd en wat voor gevolgen dat heeft voor de onderlinge verhoudingen.
Er ontstaan tegenstellingen en polarisatie en ik vind dat dialoog -het woord van Griekse afkomst (letterlijk door taal/woorden) betekent samenspraak- de inzet moet zijn van publieke discussies.
De media hebben hierin een speciale verantwoordelijkheid gezien hun
positie in de samenleving.

Het enige dat je zeker weet is dat je geboren bent en ooit zult sterven. Daartussen is alles onzeker. Een volgende insteek voor een discussie in een praatprogramma zou ik dus wel interessant vinden: hoe gaat u om met onzekerheid ?

Dán krijg je een dialoog. En wezenlijke uitwisseling.

De fantastische pastoor van de kerk waar ik geregeld naartoe ga, zei
in een gesprek dat ik met hem had:
hoe dichter je bij iemand komt, hoe voorzichter je wordt in je oordeel. Je merkt de complexiteit.

Dus verminder de afstand , zou ik zeggen.
En minder opinie-industrie en sociale media. Liefde kent geen kanten.

De ‘vrekkige 4’ en de biografie van Chopin

Afgelopen week werd in ‘het Brusselse’ de opstelling van de 4 EU lidstaten
Denemarken, Oostenrijk, Zweden en Nederland zo betiteld. In de onderhandelingen
over de nieuwe begroting voor de Europese Unie (EU) voor de periode 2021-2027.

Het zit zo in elkaar. De EU heeft ‘eigen’ inkomsten. De douanerechten worden
door de ‘entree’ lidstaat binnen de Unie geïnd en overgemaakt aan Brussel.
Daarnaast wordt een percentage van de BTW opbrengsten afgedragen door
elke lidstaat. En een percentage van het BNP.
En daar begint het ‘getouwtrek’.

De ‘4’ vinden dat ze teveel moeten afdragen. Er wordt om tienden van
procenten onderhandeld. Maar dat zijn meteen miljarden. Tot nu toe zonder resultaat. In maart wordt er verder onderhandeld. En Rutte heeft zijn biografie van Chopin maar tevoorschijn getoverd.

Gisteravond zette ik, nadenkend over dit artikel en vergezichten,
onbewust een cd op. Chopin. Nocturnes.
Toeval bestaat niet.

Het beginsel van ‘juste retour’ werd door de Britten gelanceerd.
Zij wilden net zoveel terugkrijgen als ze afdroegen aan de Unie.

Nou vind ik dit beginsel niet terecht.
De kern van de Unie is dat de lidstaten hun economieën vervlechten
in de gemeenschappelijke markt. Het eindresultaat is een multiplier:
de som is méér dan de optelling van de onderdelen bij elkaar.
Zo is het lastig om na te gaan wie nu wat en hoeveel profiteert.
Allen worden er beter van.

Een voorbeeld van de Nederlandse houding betreft de buitengrens.
De opheffing van de interne grenzen (‘1992’) was zéér in het
voordeel van Nederland. Handelsland bij uitstek.
Vb bloemen, vee.
Nu de instandhouding van de buitengrens -een logisch gevolg van
het voorgenoemde- onder druk staat door de toevloed van immigranten
die hier hun heil zoeken, geeft Nederland weinig soelaas.
Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2018/09/21/merkel-en-macron-alleen-in-grenskwestie-a1617359.
Terwijl Italië en Griekenland de klappen opvangen. Je zou je
kunnen voorstellen dat Nederland financieel en in mankracht aan de versteviging van de buitengrens (door de Frontex organisatie) zou bijdragen. Solidariteit staat aan de basis van de Unie.

De ironie is dat Rutte een nationaal belang heeft bij een steviger
buitengrens. Beheersing van het aantal immigranten leidt tot minder
steun voor de populisten, toch een doel van de VVD.
Tegelijkertijd wil hij uit angst voor de populistische stem
minder macht voor de EU.

Ik snap wel dat verspilling van EU-gelden en corruptie moet
worden tegengegaan. En dat de lidstaten hun economisch beleid moeten
afstemmen. En vaak gaat het in de uitvoering, cq naleving van Europees beleid
mis.

Maar de komende tijden komen er steeds meer uitdagingen en ontwikkelingen die de lidstaten afzonderlijk niet kunnen opvangen.

Denk aan:
– de mondialisering van de economie en innovatie;
– cybercrime, privacy;
– grootmachten als Rusland en China melden zich aan de grens.
De Russen met hun trollen die via de sociale media verkiezingen in Frankrijk
(de gele hesjes) en GBR (Brexit) probeerden te beïnvloeden.
De Chinezen kopen infrastructuur op aan de flanken (Servië) van de Unie
of in economisch zwakkere lidstaten als Griekenland en Portugal;
– het milieu en de landbouw;
– migratie.

Al deze vraagstukken vragen om een Europese benadering.
En communicatie hierover naar de burger door de EU én de nationale
overheid.

Ook Nederland kan dit niet alleen.

Van buitenaf heb je vaak een beter beeld. Ik hoor dat het buitenlanders, als ze naar de Nederlandse politiek kijken, opvalt dat we gefocused zijn op ‘personen’
en ‘cijfers’. Ik herken het.
Incidenten of schandalen rondom ministers (bijv. Hennis Plasschaert, Opstelten, Teeven, Zijlsta) of TK-leden (bijv. van Haga) worden breed uitgemeten.
Koopkrachtcijfers zijn hier heilig. Ik weet niet of dat in het buitenland
ook zo is. 0,1 % koopkrachtverlies kan bij wijze van spreken al tot
een kabinetscrisis leiden.
De cijfers over de stikstof door het RIVM. En nu de meerjarenbegroting van
de Europese Unie.

Aan bredere beslommeringen of vergezichten wordt in de Nederlandse
politiek geen of weinig aandacht besteed. In landen als Duitsland
of Frankrijk is dat anders.

Hoe zou het zijn als de Nederlandse politiek een debat zou aangaan
over de uitdagingen die ons het komend decennium te wachten staan ?
En of we die in gezamenlijk verband in de Unie kunnen aanpakken
en hoe ?
Ik denk dat veel burgers hier voorstander van zijn.

Vergezichten, en meer geld.

Ik wens Mark Rutte de komende weken veel leesplezier
in zijn biografie en wat meer vergezichten.

En mocht dat er niet inzitten, denk dan maar:
“penny wise, pound foolish”.

Mijn Europa

We moeten ons verhaal vertellen als Europa.
Dat er meer is dat ons verbindt, dan scheidt.

Daarin vind ik defensieve woorden zoals die vaak door (Europese)
politici worden gebezigd, minder treffend.
Zoals ‘beschermen’, ‘de Europeanen beschermen’. Het impliceert angst.
Waarvoor ?

Wat we nodig hebben is een ander verhaal. Niet offensief want
we willen niemand aanvallen. Maar wel zelfbewust.

Daarin past het mijns inziens niet om Europeanen die mede-mensen
in nood helpen, te beboeten.
Dit druist in tegen veel waar Europa voor staat of moet staan.
Een op christelijke traditie gebaseerd tolerant, welvarend,
divers, onderling solidair en mede-menselijk continent.

https://www.npostart.nl/in-europa-de-geschiedenis-op-heterdaad-betrapt/16-02-2020/VPWON_1285529

Natuurlijk: één gemeenschappelijke buitengrens vereist een
gemeenschappelijke politiek die ons en wat ons dierbaar is
moet beschermen.
Is het dan niet logisch dat Nederland -als handelsland hebben
we de lusten van die open interne grenzen- ook aan de lasten bijdraagt
ondanks dat we die minder voelen ?
Een stevige Frontex (grensbewaking) organisatie. Gebruik van
fotonica en informatica -daarvoor kunnen ze hier in de Brainport
regio terecht-. Uitwisseling van douaniers tussen aangrenzende landen.

Wereld dierendag

De eerdere post ‘ruimte’ op LinkedIn schreef ik naar aanleiding van een wandeling.
Toen had ik ook leuke ontmoetingen. Met een familie uit Stiphout op de hei,
eerst ma, dan pa en de kinderen en hond.
De hond had maar kort aandacht voor mij. Ik wou hem aanhalen en weet dat
ik dan ‘laag’ moet gaan. Maar hij rende heen en weer.
“Want was bezig de roedel bij elkaar te houden”, zo verklaarde zijn baas.
Op de terugtocht naar Gijzenrooi kwam ik een kudde paarden tegen.
Met berijdsters. Een hond. En wéér hetzelfde verschijnsel. De hond was amper
geïnteresseerd in mij. Rondrennen. “De roedel paarden bij elkaar te houden”,
zei een berijdster.
Afgelopen maandag keek ik een programma over honden op tv.
Twee asielhonden die samen iets ergs hadden meegemaakt en daardoor een band hadden.
Ze werden uit elkaar gehaald. De baas van de éne had spijt en probeerde
na een jaar ook de ándere hond te adopteren. Hun weerzien was fascinerend !
De honden kénden elkaar nog en werden de grootste maatjes !
In hetzelfde programma werd verteld dat honden erg aan mensen
gehecht zijn geraakt in de loop der eeuwen.
Alleen in één ding hebben ze nog het instinct van de wolf, waar ze vanaf stammen.
De ‘roedel’ bij elkaar houden. Hé, dat had ik dus gemerkt bij mijn wandeling.
Tijdens het programma belde een collectant van de Dierenbescherming. Nee, mevrouw, ik doe niet mee. Beperkt goede doelen. Wel sympathiseer ik met u ! Alle begrip.
Wat toevállig dat de collectant tijdens het dierenprogramma kwam……
Ik liep de mevrouw achterna om dit toeval te melden en nog even te praten.
“Dieren hebben ook gevoel”. “En mensen die hun dieren slecht behandelen,
doen vaak ook zo tegen de mensen”.
Haar reactie: “de mensen zijn beesten”. En ja, dat vond ik wel treffend.
Denk maar aan Syrië, Jemen, Irak, Somalië, Congo, Afghanistan, Cambodja
en zo kunnen we nog wel even doorgaan……..

Het is nog even wereld dierendag !!

Hard werken aan een toekomst zonder pesticiden in de landbouw: strokenteelt

Bestrijdingsmiddelen waaronder 3 neonicotinoïden blijken een veel groter effect
te hebben dat eerst werd gedacht. Nu is hier al eea over bekend. Verschillende
pesticiden zijn door de EU dan ook in de ban gedaan. Met de middelen wil de landbouw ongedierte -bladluizen- bestrijden maar ze doden ook de nuttige insecten die erop afkomen.

Nieuw onderzoek door de Wageningen Universiteit (WUR) wijst uit dat de schade nog vele malen groter is. Het gaat om de gifsoorten imidacloprid en thiamethoxam.

Luister naar NPO 1. Het programma Vroege Vogels. Aflevering 18 aug.  2019. Gif in luizenpoep dodelijk voor andere insecten.

Honingdauw zien eruit als glinsterende druppeltjes. U ziet ze als plakkerige substantie die op je fietszadel zit wanneer je je fiets voor n nachtje onder een boom hebt geparkeerd.

Het werkt zo.

Honingdauw is de poep van bladluizen. Bladluizen zijn grijze stipjes die met hun mond in de sapstroom van een plant of boom zitten. De luizen filteren de eiwitten en poepen de rest uit.
Het is een zoetige, veel suiker bevattende substantie waar de insecten dol op zijn. Als mieren, sluipwespen, zweefvliegen en honingbijen.
De suiker is het hele jaar door beschikbaar.

De planten zijn met bestrijdingsmiddelen behandeld. De neonicotinoïden zitten
in de sapstroom. En ze hopen zich op in de honingdauw.

De hoogleraar Entomologie Marcel Dicke heeft samen met een Spaanse collega van de Universiteit van Valencia, onderzoek gedaan naar de invloed van de neonicotinoïden op de sluipwespen en zweefvliegen die eten van de honingdauw.
Na 2 dagen is tussen de 50 en 100 % van de beestjes dood.
Dat is ernstig, net als eerder is onderzocht met bijen.

Deze resultaten nopen tot voorzichtigheid, aldus de hoogleraar.

Zoals gezegd zijn deze neonicotinoïden verboden in de EU. Maar in de rest van de
wereld worden ze nog volop gebruikt. En er is een druk vanuit de industrie en
landbouw om tóch weer uitzonderingen te maken.

Dicke pleit voor een nieuwe benadering, een open blik. Strokenteelt.

Hij is voorstander om hiermee te experimenteren. Nu loopt er een
proefproject van de WUR met een looptijd van 2017-2020.

Strokenteelt gaat om:
– Langgerekte stroken van 3 – 6 meter lang in plaats van de huidige ‘blokken’
– Elke strook heeft een ander gewas (minimaal 2)
– Je kunt er gemakkelijk ‘binnenlopen’, ook insecten en tot aan het centrum
– Nuttige insecten waarmee de ‘plaag’ insecten worden verdelgd door hun natuurlijke vijand

De natuur kent geen plagen. Er is een natuurlijke diversiteit aan nuttige insecten.
Het is een ecosysteem dat in balans is.

Het voorkomen van plagen moet in de landbouw belangrijker worden dan bestrijden.

Er is al belangstelling vanuit de bietenteelt om met strokenteelt te gaan experimenteren.

Het bezwaar dat hierdoor de voedselvoorziening voor de wereld in gevaar wordt
gebracht, wijst hij af. Er zijn goede nieuwe manieren om de voedselvoorziening
met een hoge productie te verzorgen.

Ook het argument dat niet-bloeiende planten kunnen blijven uitgesloten van een ban -daar mogen neonicotinoïden nog wel worden toegepast omdat bijen er niet op afkomen- vindt geen gehoor bij Dicke.
Uit het onderzoek blijkt dus dat daar andere insecten worden gedood.
Het gif zit overal, ook in de grond.

Het is een pleidooi voor nieuwe manieren om voedselplagen tegen te gaan.

Dicke pleit daarbij voor samenwerking tussen boeren, de wetenschap en de politiek om de voedselverbouwing voor de toekomst duurzaam vorm te geven. Elkaar niet bestrijden maar samen.

Het principe om een plaag met een natuurlijke vijand te bestrijden is ook al succesvol gebleken om de enorme plaag van de eikenprocessierups het hoofd te bieden.
Bij proeven in Drenthe zijn de natuurlijke vijanden zoals vogels als mezen en spreeuwen en insecten als bijvoorbeeld de kever gestimuleerd.
Tot 90 % van de nesten van de rups werd aangetast.
Luister als u interesse heeft naar NPO 1. Het programma Vroege vogels.
Aflevering 8 sept. 2019. Wat zijn de natuurlijke vijanden van de eikenprocessierups.

Zo krijgen we een duurzamere landbouw, een grotere biodiversiteit, een beter milieu én een veilige voedselvoorziening.
Niet verwerpen en nu aan de gang gaan, is het motto van hoogleraar entomologie Dicke.
Nederland kan als een klein land waarin op elke meter grond een beroep wordt gedaan, een mooi voorbeeld geven hoe een duurzaam natuurbeheer en voedselvoorziening in de toekomst eruit kunnen zien.

Positief denken

Een aantal weken geleden zetten twee gebeurtenissen mij aan het denken
over de kracht van positiviteit.
De eerste betrof het tv-programma ‘Jinek’. Frits Spits noemde dit in de Taalstaat. Ik had t niet gezien.
Het ging daar over het boerkaverbod. Eva zei aan de aanwezige vrouw met een boerka dat ze “ernaar verlangde haar gezicht te zien”. Frits noemde dit als een voorbeeld van mooi taalgebruik. Ik ben het daar helemaal mee eens.
Er werd een positieve intentie uitgesproken. Die de angel uit
de discussie voor of tegen haalt. Het gaat om contact met een medemens
en dat heb je als je het hele gezicht met alle expressie ziet.

De tweede betrof de aanwezigheid van veel tassen met plastic
naast een afvalcontainer. Bij mij verderop in de buurt
in Eindhoven. Je kunt je er aan ergeren. Dat snap ik.
Je kunt een foto sturen. Ik koos ervoor Cure -de afvalverwerker-
een mailtje te sturen waarin ik zei dat het fijn was dat de container
weer was geleegd. Een paar keer was ie te vol om mijn plastic erin te legen.
Nu wel. En complimenteerde Cure met hun werk. Het is niet niks
dag in dag uit rond te rijden om al het afval te verzamelen.
Bovendien sprak ik mijn waardering uit voor het werk van
de mensen in de milieustraat. Die ahw de keerzijde van
onze consumptiemaatschappij verwerken. En moeten
we niet naar een circulaire economie ?
Ik kreeg zowel een bedankmailtje terug van Cure áls van de milieustraat (aan wie ze mijn mail hadden doorgestuurd). Erg leuk. Mensen willen gewaardeerd worden in hun werk en was is er dan niet fijner als dat een keer te horen.
Maw: waar leg je de nadruk op ?

Het brengt me op het volgende:
in vele maatschappelijke debatten staan de partijen in de loopgraven verschanst.
Ik denk aan Brexit (voor of Remain), wapens verbieden in de VS (Republikeinen tegen, Democraten voor) of dichter bij huis voor of tegen de boerka.
De polarisatie werkt verlammend.
Als wij met zijn allen zouden proberen positief te zijn. Zouden we dan de thema’s niet kunnen bespreken op een meer inhoudelijke manier ? De verschillen overstijgen. En zoveel meer kunnen bereiken.

Polderen op zijn Italiaans ?

De populistische Lega Nord met een meerderheid in dat deel van Italië, en de soortnamige 5-sterren beweging stevenden af op een coalitieregering. Stevenden, want toen was er ineens President Matarella die gebruik maakte van zijn bevoegdheid om dat plan te torpederen. De beoogde minister van Financiën Savona kon zijn goedkeuring niet wegdragen. Hij vreest onrust. Vanwege de stabiliteit van Italië en het spaargeld van de Italianen. Savona is een fervent tegenstander van de euro.
De beurzen in de Europa reageerden ook meteen zeer nerveus. De EU idem dito. Italië is de 3e economie van Europa na Duitsland en Frankrijk.
Wat nu ? De leiders van de Lega en de Vijfsterren waren woedend op Matarella. Ze zouden willen proberen hem af te zetten. Of, nieuwe verkiezingen ? Die zouden weleens goed kunnen uitpakken voor de twee populistische partijen, maar peilingen gaven ook verlies voor de Vijfsterren Beweging aan.
Er zou op korte termijn weleens een ‘Nederlandse’ polderoplossing uit kunnen komen.
Lega en Vijf Sterren zouden de wens van de president willen inwilligen. Een ándere minister van Financiën, die niet zo anti EU en euro is. Een mooie polderoplossing.
Want: iedereen wint daarbij. Er wordt naar de zorg van Matarella als hoeder van het vaderland geluisterd, de twee partijen kunnen hun winst gaan ‘incasseren’ middels regeringsverantwoordelijkheid, Italié wordt niet weer in een instabiele periode zónder regering gebracht, de EU wordt gerust gesteld en de financiële markten eveneens.
Iedereen een beetje zijn zin: een ‘Nederlandse’ oplossing voor een land met een Mediterraan temperament ? En ik als Europeaan met een Nederlands temperament ook de mijne…..

 

The EU and political communication

Introduction
The European Union (EU), an unique invention
The creators Monnet and Schumann were visionairs but by all means practical too.
They brought the former enemies in two the continent devastating wars together by engaging in concrete cooperation in for the separate countries vital sectors of industry; that is the coal- and steel-industry.
Thus the predecessor of the EU, the ECSC, was born.

Why the EU ?
-a huge increase in prosperity, by the common market with free movement of goods,
persons, services and capital;
-absence of wars between the member-states;
-cooperation on areas as social policy, education, R & D, agriculture, culture etc;
– tackling of problems, requiring solutions of the world scale like globale warming, immigration, (fysical and digital) threats;
-one voice on the world stage;
-a community of values.

Concrete
Psychological milestones were the abolition of the frontiers in 1992 and the introduction of the common currency -the euro- in 2002.
At the figurative border -reduced to one board: welcome in the BRD or the Netherlands- you can simply drive. No passport control. All at once a night at the opera in Essen is just as far away from f.e. Eindhoven as the Concerthall in Amsterdam.
Who remembers the fiddling with travellercheques and banks that were invariably closed ? When you need money now in Cologne, you just walk to the nearest branch and easily take euro’s out of the wall. And how closeby comes the budgetary policy of f.e. Greece of Italy to ‘The Hague’’ as we immediately notice the effects on our euro ?

Of course there are issues that pass less smoothly. An inseparably to the external boundaries connected joint asylum policy doesn’t come of the ground.
To provide a solid foundation to the monetary Union, further central measures are needed. How do we explain that without losing support for the Union ?

But overseeing this all, it is a mystery that the European Union is in such a bad light. She has an image problem.

Europe and communication
Talking about communicatie there is a distance; a ‘gap’ between the EU and the citizen. Is that the cause or consequence of the fact that Europe is not popular ?
Problems exist of accessibility, clarity and lack of knowledge resulting in the undermining of credibility. Current communication on ‘Brussels’ is often characterized by attention for ‘incidents’ and ‘quarrels’. For example: in the speech which president Macron recently held in the European Parliament, he above all things unfolded his plans to make the Union more decisive and unanimous. Dutch news on the other hand picked his condemnation of the Syrian chemical giftgas attack on Douma out. “Good news is no news”.
A European sound will moreover not be heard form national governments: they exhibit often a ‘Janus-face; at home they say then something different as in Brussels from fear of losing the electorate.

How then ?

My drive is to improve society al little and clarify subjects which at first sight look complicated. And thus make the EU more accessible for the European citizen through clear communication.
And less elite-conscious; with ‘the face to the European citizen’. The defy of clear communication is even more manifest in a period of populism and fake information that Eastern- and Western-EU countries both in their own way face.
I focus on the long term (not the short-term memory) and unpersonalised vision (‘the substance, not the puppets’). It is with passion that I wish to contribute to this challenge.

Europe and regional and local policy
There is no level where Europe becomes more tangible than in the regions and municipalities. They are allies of one another. I always try to demonstrate Europe in those effects. For that I can draw on my work on local and regional level, like at the sheltered employment Weener Group in ’s-Hertogenbosch (researcher), and the predecessor of the Metropolitan Region Eindhoven Brainport
researcher). President Macron launches in april his campaign of asking the ‘normal’ Frenchman his/her opinion on the future of the European project. These co-called ‘European consultations’ will follow in other countries. I am curious of your opinions !

Political communication and me
I wil tell you an imagery, based on the some similarities between the artisinal production process of a biological bakery and political communication !
I mention the main steps in good bakery and describe elements which in my view political European communication is all about:
1. Good ingredients;
In political communication:
– the right information, no artificial (fake) info;
– intellect;
– societal engagement (join and interested in society);
– a sense of justice: signalizing and confronting injustice;
– European feeling;
– political sensibility;
2. Watch and let the yeast do its work. Carbondioxide leading to bubbles in dough;
In political communication:
– creativity;

3. Then know and survey the baking time;
In political communication:
– ‘close to topicality’ (that means you have to address issues preferably befóre they enter the news: f.e.my contributions “Cooperation last will”, “Gaza/antisemitism;

4. Deliver products which the customers like;
In political communication:
– ‘close to the citizens’ (like “Let the stars shine”- Lambert van Nistelrooij a.o.).