Wereld dierendag

De eerdere post ‘ruimte’ op LinkedIn schreef ik naar aanleiding van een wandeling.
Toen had ik ook leuke ontmoetingen. Met een familie uit Stiphout op de hei,
eerst ma, dan pa en de kinderen en hond.
De hond had maar kort aandacht voor mij. Ik wou hem aanhalen en weet dat
ik dan ‘laag’ moet gaan. Maar hij rende heen en weer.
“Want was bezig de roedel bij elkaar te houden”, zo verklaarde zijn baas.
Op de terugtocht naar Gijzenrooi kwam ik een kudde paarden tegen.
Met berijdsters. Een hond. En wéér hetzelfde verschijnsel. De hond was amper
geïnteresseerd in mij. Rondrennen. “De roedel paarden bij elkaar te houden”,
zei een berijdster.
Afgelopen maandag keek ik een programma over honden op tv.
Twee asielhonden die samen iets ergs hadden meegemaakt en daardoor een band hadden.
Ze werden uit elkaar gehaald. De baas van de éne had spijt en probeerde
na een jaar ook de ándere hond te adopteren. Hun weerzien was fascinerend !
De honden kénden elkaar nog en werden de grootste maatjes !
In hetzelfde programma werd verteld dat honden erg aan mensen
gehecht zijn geraakt in de loop der eeuwen.
Alleen in één ding hebben ze nog het instinct van de wolf, waar ze vanaf stammen.
De ‘roedel’ bij elkaar houden. Hé, dat had ik dus gemerkt bij mijn wandeling.
Tijdens het programma belde een collectant van de Dierenbescherming. Nee, mevrouw, ik doe niet mee. Beperkt goede doelen. Wel sympathiseer ik met u ! Alle begrip.
Wat toevállig dat de collectant tijdens het dierenprogramma kwam……
Ik liep de mevrouw achterna om dit toeval te melden en nog even te praten.
“Dieren hebben ook gevoel”. “En mensen die hun dieren slecht behandelen,
doen vaak ook zo tegen de mensen”.
Haar reactie: “de mensen zijn de beesten”. En ja, dat vond ik wel treffend.
Denk maar aan Syrië, Jemen, Irak, Somalië, Congo, Afghanistan, Cambodja
en zo kunnen we nog wel even doorgaan……..

Het is nog even wereld dierendag !!

Hard werken aan een toekomst zonder pesticiden in de landbouw: strokenteelt

Bestrijdingsmiddelen waaronder 3 neonicotinoïden blijken een veel groter effect
te hebben dat eerst werd gedacht. Nu is hier al eea over bekend. Verschillende
pesticiden zijn door de EU dan ook in de ban gedaan. Met de middelen wil de landbouw ongedierte -bladluizen- bestrijden maar ze doden ook de nuttige
insecten die erop afkomen.

Nieuw onderzoek door de Wageningen Universiteit (WUR) wijst uit dat de schade nog vele malen groter is. Het gaat om de gifsoorten imidacloprid en thiamethoxam.

Luister naar NPO 1. Het programma Vroege Vogels. Gif in luizenpoep dodelijk voor andere insecten. 18 augustus 2019.
Honingdauw zien eruit als glinsterende druppeltjes. U ziet ze als plakkerige substantie die op je fietszadel zit wanneer je je fiets voor n nachtje onder een boom hebt geparkeerd.

Het werkt zo.

Honingdauw is de poep van bladluizen. Bladluizen zijn grijze stipjes die met hun mond in de sapstroom van een plant of boom zitten. De luizen filteren de eiwitten en poepen de rest uit.
Het is een zoetige, veel suiker bevattende substantie waar de
insecten dol op zijn. Als mieren, sluipwespen, zweefvliegen en honingbijen.
De suiker is het hele jaar door beschikbaar.

De planten zijn met bestrijdingsmiddelen behandeld. De neonicotinoïden zitten
in de sapstroom. En ze hopen zich op in de honingdauw.

De hoogleraar Entomologie Marcel Dicke heeft samen met een Spaanse collega van de Universiteit van Valencia, onderzoek gedaan naar de invloed van de neonicotinoïden op de sluipwespen en zweefvliegen die eten van de honingdauw.
Na 2 dagen is tussen de 50 en 100 % van de beestjes dood.
Dat is ernstig, net als eerder is onderzocht met bijen.

Deze resultaten nopen tot voorzichtigheid, aldus de hoogleraar.

Zoals gezegd zijn deze neonicotinoïden verboden in de EU. Maar in de rest van de
wereld worden ze nog volop gebruikt. En er is een druk vanuit de industrie en
landbouw om tóch weer uitzonderingen te maken.

Dicke pleit voor een nieuwe benadering, een open blik. Strokenteelt.

Hij is voorstander om hiermee te experimenteren. Nu loopt er een
proefproject van de WUR met een looptijd van 2017-2020.

Strokenteelt gaat om:
– Langgerekte stroken van 3 – 6 meter lang
in plaats van de huidige ‘blokken’
– Elke strook heeft een ander gewas (minimaal 2)
– Je kunt er gemakkelijk ‘binnenlopen’, ook insecten
en tot aan het centrum
– Nuttige insecten waarmee de ‘plaag’ insecten
worden verdelgd door hun natuurlijke vijand

De natuur kent geen plagen. Er is een natuurlijke diversiteit aan nuttige insecten.
Het is een ecosysteem dat in balans is.

Het voorkomen van plagen moet in de landbouw belangrijker worden dan bestrijden.

Er is al belangstelling vanuit de bietenteelt om met strokenteelt te gaan experimenteren.

Het bezwaar dat hierdoor de voedselvoorziening voor de wereld in gevaar wordt
gebracht, wijst hij af. Er zijn goede nieuwe manieren om de voedselvoorziening
met een hoge productie te verzorgen.

Ook het argument dat niet-bloeiende planten kunnen blijven uitgesloten
van een ban– daar mogen neonicotinoïden nog wel worden toegepast
omdat bijen er niet op afkomen- vindt geen gehoor bij Dicke.
Uit het onderzoek blijkt dus dat daar andere insecten worden gedood.
Het gif zit overal, ook in de grond.

Het is een pleidooi voor nieuwe manieren om voedselplagen tegen te gaan.

Dicke pleit daarbij voor samenwerking tussen boeren, de wetenschap en de politiek om de voedselverbouwing voor de toekomst duurzaam vorm te geven. Elkaar niet bestrijden maar samen.

Het principe om een plaag met een natuurlijke vijand te bestrijden is
ook al succesvol gebleken om de enorme plaag van de eikenprocessierups het hoofd te bieden.
Bij proeven in Drenthe zijn de natuurlijke vijanden zoals vogels als mezen en
spreeuwen en insecten als bijvoorbeeld de kever gestimuleerd.
Tot 90 % van de nesten van de rups werd aangetast.
Luister als u interesse heeft naar NPO 1. Het programma “Vroege vogels.
Wat zijn de natuurlijke vijanden van de eikenprocessierups”. Aflevering 8 sept.

Zo krijgen we een duurzamere landbouw, een grotere biodiversiteit, een beter milieu én een veilige voedselvoorziening.
Niet verwerpen en nu aan de gang gaan, is het motto van hoogleraar entomologie Dicke.
Nederland kan als een klein land waarin op elke meter grond een beroep wordt gedaan, een mooi voorbeeld geven hoe een duurzaam natuurbeheer en voedselvoorziening in de toekomst eruit kunnen zien.

Positief denken

Een aantal weken geleden zetten twee gebeurtenissen mij aan het denken
over de kracht van positiviteit.
De eerste betrof het tv-programma ‘Jinek’. Frits Spits noemde dit in de Taalstaat. Ik had t niet gezien.
Het ging daar over het boerkaverbod. Eva zei aan de aanwezige vrouw met een boerka dat ze “ernaar verlangde haar gezicht te zien”. Frits noemde dit als een voorbeeld van mooi taalgebruik. Ik ben het daar helemaal mee eens.
Er werd een positieve intentie uitgesproken. Die de angel uit
de discussie voor of tegen haalt. Het gaat om contact met een medemens
en dat heb je als je het hele gezicht met alle expressie ziet.

De tweede betrof de aanwezigheid van veel tassen met plastic
naast een afvalcontainer. Bij mij verderop in de buurt
in Eindhoven. Je kunt je er aan ergeren. Dat snap ik.
Je kunt een foto sturen. Ik koos ervoor Cure -de afvalverwerker-
een mailtje te sturen waarin ik zei dat het fijn was dat de container
weer was geleegd. Een paar keer was ie te vol om mijn plastic erin te legen.
Nu wel. En complimenteerde Cure met hun werk. Het is niet niks
dag in dag uit rond te rijden om al het afval te verzamelen.
Bovendien sprak ik mijn waardering uit voor het werk van
de mensen in de milieustraat. Die ahw de keerzijde van
onze consumptiemaatschappij verwerken. En moeten
we niet naar een circulaire economie ?
Ik kreeg zowel een bedankmailtje terug van Cure áls van de milieustraat (aan wie ze mijn mail hadden doorgestuurd). Erg leuk. Mensen willen gewaardeerd worden in hun werk en was is er dan niet fijner als dat een keer te horen.
Maw: waar leg je de nadruk op ?

Het brengt me op het volgende:
in vele maatschappelijke debatten staan de partijen in de loopgraven verschanst.
Ik denk aan Brexit (voor of Remain), wapens verbieden in de VS (Republikeinen tegen, Democraten voor) of dichter bij huis voor of tegen de boerka.
De polarisatie werkt verlammend.
Als wij met zijn allen zouden proberen positief te zijn. Zouden we dan de thema’s niet kunnen bespreken op een meer inhoudelijke manier ? De verschillen overstijgen. En zoveel meer kunnen bereiken.

Polderen op zijn Italiaans ?

De populistische Lega Nord met een meerderheid in dat deel van Italië, en de soortnamige 5-sterren beweging stevenden af op een coalitieregering. Stevenden, want toen was er ineens President Matarella die gebruik maakte van zijn bevoegdheid om dat plan te torpederen. De beoogde minister van Financiën Savona kon zijn goedkeuring niet wegdragen. Hij vreest onrust. Vanwege de stabiliteit van Italië en het spaargeld van de Italianen. Savona is een fervent tegenstander van de euro.
De beurzen in de Europa reageerden ook meteen zeer nerveus. De EU idem dito. Italië is de 3e economie van Europa na Duitsland en Frankrijk.
Wat nu ? De leiders van de Lega en de Vijfsterren waren woedend op Matarella. Ze zouden willen proberen hem af te zetten. Of, nieuwe verkiezingen ? Die zouden weleens goed kunnen uitpakken voor de twee populistische partijen, maar peilingen gaven ook verlies voor de Vijfsterren Beweging aan.
Er zou op korte termijn weleens een ‘Nederlandse’ polderoplossing uit kunnen komen.
Lega en Vijf Sterren zouden de wens van de president willen inwilligen. Een ándere minister van Financiën, die niet zo anti EU en euro is. Een mooie polderoplossing.
Want: iedereen wint daarbij. Er wordt naar de zorg van Matarella als hoeder van het vaderland geluisterd, de twee partijen kunnen hun winst gaan ‘incasseren’ middels regeringsverantwoordelijkheid, Italié wordt niet weer in een instabiele periode zónder regering gebracht, de EU wordt gerust gesteld en de financiële markten eveneens.
Iedereen een beetje zijn zin: een ‘Nederlandse’ oplossing voor een land met een Mediterraan temperament ? En ik als Europeaan met een Nederlands temperament ook de mijne…..

 

The EU and political communication

Introduction
The European Union (EU), an unique invention
The creators Monnet and Schumann were visionairs but by all means practical too.
They brought the former enemies in two the continent devastating wars together by engaging in concrete cooperation in for the separate countries vital sectors of industry; that is the coal- and steel-industry.
Thus the predecessor of the EU, the ECSC, was born.

Why the EU ?
-a huge increase in prosperity, by the common market with free movement of goods,
persons, services and capital;
-absence of wars between the member-states;
-cooperation on areas as social policy, education, R & D, agriculture, culture etc;
– tackling of problems, requiring solutions of the world scale like globale warming, immigration, (fysical and digital) threats;
-one voice on the world stage;
-a community of values.

Concrete
Psychological milestones were the abolition of the frontiers in 1992 and the introduction of the common currency -the euro- in 2002.
At the figurative border -reduced to one board: welcome in the BRD or the Netherlands- you can simply drive. No passport control. All at once a night at the opera in Essen is just as far away from f.e. Eindhoven as the Concerthall in Amsterdam.
Who remembers the fiddling with travellercheques and banks that were invariably closed ? When you need money now in Cologne, you just walk to the nearest branch and easily take euro’s out of the wall. And how closeby comes the budgetary policy of f.e. Greece of Italy to ‘The Hague’’ as we immediately notice the effects on our euro ?

Of course there are issues that pass less smoothly. An inseparably to the external boundaries connected joint asylum policy doesn’t come of the ground.
To provide a solid foundation to the monetary Union, further central measures are needed. How do we explain that without losing support for the Union ?

But overseeing this all, it is a mystery that the European Union is in such a bad light. She has an image problem.

Europe and communication
Talking about communicatie there is a distance; a ‘gap’ between the EU and the citizen. Is that the cause or consequence of the fact that Europe is not popular ?
Problems exist of accessibility, clarity and lack of knowledge resulting in the undermining of credibility. Current communication on ‘Brussels’ is often characterized by attention for ‘incidents’ and ‘quarrels’. For example: in the speech which president Macron recently held in the European Parliament, he above all things unfolded his plans to make the Union more decisive and unanimous. Dutch news on the other hand picked his condemnation of the Syrian chemical giftgas attack on Douma out. “Good news is no news”.
A European sound will moreover not be heard form national governments: they exhibit often a ‘Janus-face; at home they say then something different as in Brussels from fear of losing the electorate.

How then ?

My drive is to improve society al little and clarify subjects which at first sight look complicated. And thus make the EU more accessible for the European citizen through clear communication.
And less elite-conscious; with ‘the face to the European citizen’. The defy of clear communication is even more manifest in a period of populism and fake information that Eastern- and Western-EU countries both in their own way face.
I focus on the long term (not the short-term memory) and unpersonalised vision (‘the substance, not the puppets’). It is with passion that I wish to contribute to this challenge.

Europe and regional and local policy
There is no level where Europe becomes more tangible than in the regions and municipalities. They are allies of one another. I always try to demonstrate Europe in those effects. For that I can draw on my work on local and regional level, like at the sheltered employment Weener Group in ’s-Hertogenbosch (researcher), and the predecessor of the Metropolitan Region Eindhoven Brainport
researcher). President Macron launches in april his campaign of asking the ‘normal’ Frenchman his/her opinion on the future of the European project. These co-called ‘European consultations’ will follow in other countries. I am curious of your opinions !

Political communication and me
I wil tell you an imagery, based on the some similarities between the artisinal production process of a biological bakery and political communication !
I mention the main steps in good bakery and describe elements which in my view political European communication is all about:
1. Good ingredients;
In political communication:
– the right information, no artificial (fake) info;
– intellect;
– societal engagement (join and interested in society);
– a sense of justice: signalizing and confronting injustice;
– European feeling;
– political sensibility;
2. Watch and let the yeast do its work. Carbondioxide leading to bubbles in dough;
In political communication:
– creativity;

3. Then know and survey the baking time;
In political communication:
– ‘close to topicality’ (that means you have to address issues preferably befóre they enter the news: f.e.my contributions “Cooperation last will”, “Gaza/antisemitism;

4. Deliver products which the customers like;
In political communication:
– ‘close to the citizens’ (like “Let the stars shine”- Lambert van Nistelrooij a.o.).