De verkiezingen voor de Tweede Kamer op 22 november was een énorme proteststem.

Zoals gebruikelijk zaten de opiniepeilingen er weer lelijk naast.

Je vraagt je sowieso het nut is van deze peilingen af. Ook nu, buiten het verkiezingen ‘seizoen’ wordt er weer driftig gepeild. Ik denk dat dit ook aan de hijgerigheid van de politiek bijdraagt, want politici zijn er vaak wel gevoelig voor. Ik zou zeggen: ophouden met die peilingen buiten het seizoen. Wat is het nut ?

Niemand had de enorme verkiezingswinst van de PVV van Geert Wilders voorzien.

De weken na de uitkomst duikelden opinie-makers over elkaar heen in hun verbazing.

Ik had het ook niet verwacht. Ik liep na het stemmen met een dame richting de Appie.
We raakten aan de praat. Zij had ook een volmacht van haar partner.
Ze moest dit keer geen PVV stemmen want die stem was toch verloren, maar NSC of
VVD. Ze mocht volgens mij kiezen. Ik zei “dat is een wolf in schaapskleren”, die Wilders.

Wat gisteren ook een door de NOS geïnterviewd VVD-lid aan het partijcongres zei.

Maar ik denk er nu toch anders over.

Wat hebben we gemist, dat deze daverende overwinning niet gezien is ?

Ik merkte in vele reacties op zijn overwinning ook weer het dédain, over deze partij.

Ik heb daar ook aan meegedaan, maar ben er toch anders over gaan denken.

De laatdunkende houding van ‘gevestigd Nederland en Den Haag’ leidt er álleen maar toe
dat de stemmers op de PVV zich nog meer onbegrepen en ongezien voelen.

En dát is het punt. Vele burgers voelen zich niet meer begrepen en gezien.

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2498965-vanavond-op-tv-pvv-grote-winnaar-van-de-verkiezingen.

Kijkt u eens naar het interview dat Jeroen Wollaars had met Arjen Noorlander, politiek duider. Vanaf minuut 8:37.

Naast immigratie, wat het punt van Wilders is waar hij niet over wil onderhandelen, zijn er een aantal opmerkelijke thema’s die de PVV-stemmer belangrijk vindt.

• De kosten van levensonderhoud.
• De betrouwbaarheid van de overheid.

Bijzonder is het ook dat de huidige boerenprotesten in de hele Europese Unie rondom deze
thema’s centreren. De boeren zijn boos over de prijzen voor hun producten, en ten tweede
over de regeldruk van Brussel, cq de nationale hoofdsteden.

1. Rondom de Oekraïne crisis zijn de energieprijzen sky-high gestegen. In het kielzog daarvan gingen alle kosten, zoals levensmiddelen, de zorg, bouwprodukten, etc flink in prijs omhoog.

  2. Dit thema zou je kunnen vertalen als ‘de overheid levert niet’.

De overheid levert niet

De toeslagenaffaire bracht aan het licht gebracht dat het functioneren van overheidsdiensten structurele mankementen vertoont.

De regering staat aan het hoofd van de ambtelijke diensten. Zij is politiek verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van deze diensten.

Dat vereist dat de politiek ‘grip’ heeft op de ambtenarij. En dat vertoont manco’s.

De overheid staat teveel op afstand van de burger. Dat voelen veel van die burgers.

Veel van deze problemen zijn terug te voeren tot de jaren negentig, in de kabinetten Paars.
En heeft zich voortgezet in het eerste decennium van deze eeuw.
Er kwam lastenverlichting voor de burger en meer ruimte voor het bedrijfsleven.
Het neo-liberalisme.

De overheid heeft wat betreft de publieke diensten:

• Bezuinigd;
• Geprivatiseerd;
• Gedecentraliseerd.

1. De belastingdienst is een voorbeeld van het eerste.

Tevens is daar, evenals in andere departementen, job rotation ingevoerd.

Eén van de directeuren van de Dienst Toeslagen van de belastingdienst verklaarde, toen hij door de parlementaire onderzoekscommissie Toeslagenaffaire werd ondervraagd,
dat hij “buikpijn” had over de kwestie. Hij had echter inmiddels al een andere functie in het departement.

  2. De overheidsdiensten die geprivatiseerd zijn, kennen we allemaal. Het zijn er veel.

De post, de energiebedrijven, telecom, het water. De zorg. Het openbaar vervoer en niet
te vergeten (deels) de woningmarkt.

Vroeger noemden we dat nutsbedrijven. Een nutsbedrijf is een bedrijf dat opereert in een sector dat in een openbaar nut voorziet. Energie, water.

De bedoeling was dat door concurrentie de kosten lager zouden worden, en de dienstverlening in een competitieve sfeer beter. Dit alles is niet gebeurd.

De premies in de zorg zijn na de afschaffing van het ziekenfonds méér dan vertienvoudigd.

We kunnen ons in alle gemoed afvragen of dit wel zo’n goed idee is.

Moet je diensten die in een publiek (openbaar) nut voorzien, wel in private handen leggen ?

De zogeheten markt is ook niet geheel vrij. Je zou het best een oligopolie kunnen noemen. Zowel in de energie- als zorgsector zijn er enkele grote spelers die de markt bepalen. In de energie zijn dat Essent, Eneco en Vattenfall.

De zorgmarkt wordt overheerst door enkele hele grote concerns als Achmea en Menzis.
De ‘groten’ bepalen in grote mate de tarieven.

De liberalisering van de woningmarkt heeft ook de nodige excessen opgeleverd.

Niet voor niets probeert de overheid weer meer grip op de sector te krijgen.

Vroeger had je volkshuisvesting, niets mis met deze term.

Sinds de woningcorporaties ook mochten gaan ondernemen, is vastgoed wellicht
van meer betekenis voor hen, dan het verhuren van hun panden.

Commercieel huren is bijna niet meer te betalen.

Ik denk dat de ‘schuld’ ook deels in ‘Brussel’ ligt. Als onderdeel van de gemeenschappelijke markt, moesten ook de diensten geliberaliseerd worden. Dit centreert in de jaren negentig van de vorige eeuw. Toevallig of niet de tijd van het neo-liberalisme in Europe. ‘Blair’.

Na de ‘Wende’ in Oost-Europa werden meer dan tien Oost-Europese landen lid van de Unie.

En ook zij moesten hun diensten ‘vrij’ maken. En het is niet voor niets dat in deze landen die meer dan 40 jaar onder het communistisch bewind vertoefden, weerstand kwam tegen deze
stap, die voor hen als een achteruitgang werd gezien.

En verklaart waarom er steun kwam voor ‘revanchistische partijen’ als de PiS in Polen en
de Fidesz van Orban in Hongarije.

  3. Gedecentraliseerd zijn drie wetten.

De participatiewet, de wet op de Jeugdzorg en de WMO.

Doel was om dichter bij de burger te staan, maar het was ook een verkapte
bezuiniging.

Na meer dan een decennium kan wel gesteld worden dat deze drie wetten allemaal of in ieder geval deels op een mislukking zijn uitgedraaid. De wetten zijn achter een bureau in Den Haag bedacht maar werken niet in de praktijk. De participatiewet ging uit van ‘wens’ gedrag van de burger die daar in de praktijk niet aan bleek te voldoen.

De jeugdwet wou ook zorg dicht bij de jongere brengen. Maar veel van de problematiek is dermate complex dat zeker kleine gemeenten daar niet aan kunnen beantwoorden.

Inmiddels is die wet al weer voor een deel bijgesteld, omdat expertise alleen in grotere gemeenten beschikbaar is.

De WMO wordt als bureaucratisch en moeilijk toegankelijk gezien, terwijl toegankelijkheid juist de opzet was.

Ik probeerde in Eindhoven iemand van een beleidsteam te bereiken.

Je krijgt dan een algemeen toegangsnummer van de gemeente. Je wordt binnen twee
werkdagen teruggebeld. Het beleid staat op afstand. Zo wordt je wel de lust om contact te krijgen met een ambtenaar ontnomen.

Je krijgt in het algemeen een call center aan de lijn. Mensen die van toeten noch blazen weten. En jouw vraag cq klacht doorgeven. Beleid – aanspreekpunt staan ver van elkaar.

Kun je de kwestie na enkele dagen wéér verwoorden.

Dit probleem is overal in het overheidsapparaat. ‘Met de rug náár’, in plaats van ‘vóór de burger’.

Een tweede issue is de zogeheten job rotation. Ergens heeft de opvatting in HR-beleid postgevat dat het goed is als ambtenaren om de 3,4 jaar van baan veranderen. Zo wordt de persoon veelzijdiger, en flexibeler.

Dit gaat wel ten koste van de vakdeskundigheid. Die gaat verloren. Tevens wordt een vast aanspreekpunt gemist. Wie is er verantwoordelijk ?

Samengevat kan worden gezegd dat het overheidsapparaat, dat er zou moeten zijn ten dienste van de gemeenschap, ten dele niet goed functioneert en niet bereikbaar is voor de burger, de klant.

‘The geography of discontent’

De Europese Commissie heeft een onderzoek uitgevoerd naar regionale ontwikkeling
en de steun voor euro-sceptische partijen in Europa. Het eerste is in 2018 uitgevoerd. Dit betreft een vervolgstudie.

https://ec.europa.eu/regional_policy/whats-new/newsroom/06-12-2023-geography-of-discontent-regional-development-traps-lead-to-less-support-for-european-integration-and-values_en.

Centrale conclusie is dat er een verband bestaat tussen het regionale bruto product en de aanhang van euro-sceptische partijen in de Europese Unie.

U vindt een kaartje met de data terug in de volgende afbeelding.¹

Rood is heel euro-sceptisch.

Economische stagnatie leidt tot terugtrekking en onvrede. En deze blijft niet beperkt tot één verkiezingscyclus. Gebieden die zich achtergebleven voelen, worden geconfronteerd met
terugtrekking en onvrede op de lange termijn. En als de ontwikkelingsachterstand niet wordt aangepakt, zijn burgers minder geneigd Europese integratie en waarden te ondersteunen.

Deze paper vraagt om een samenhangende ontwikkeling van deze regio’s.

Eén van de aanbevelingen is om nadere studie te doen naar de invloed van publiek beleid op
gebiedsniveau.

Het ventiel is stuk

Om te verklaren wat er nú aan de hand is in Europa, voldoet deze studie niet.

De voormalige voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker (2014-2019) kraaide victorie, toen hij triomfantelijk ná de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2014 verklaarde dat het populisme was verslagen.

Ik vond dat tóen al onverstandig. Het bleek voorbarig en gevaarlijk zelfs.

23 juni 2016 vond in het Verenigd Koninkrijk een referendum plaats of dat land ín
de EU moest blijven. De Britten kozen voor ‘Leave’ en een harde Brexit was het gevolg.

De schade voor het VK was en is enorm.

De Brexit is trouwens de oorzaak dat mijn partij Volt is opgericht, door een groep bezorgde
Italianen.

Nú is het zo dat populistische partijen óveral in Europa opkomen en regeringsverantwoordelijkheid dragen.

Dit onderzoek ‘the geography of discontent’ gaat naar mijn mening met name over de economische onvrede.

Immers dan zou de steun voor euro-sceptische en extreem-rechtse partijen beperkt
blijven tot de gebieden die een laag bruto regionaal product hebben.

De recente verkiezingsoverwinning in Slowakije van de partij Smer van premier Fico,
de overwinning van Meloni in Italië en tenslotte de overtuigende overwinning van Wilders
in Nederland, lijken op iets anders te duiden. Immers hun winst valt niet tot een bepaald,
al dan niet minder ontwikkeld gebied, te herleiden.

De laatste aanbeveling uit het rapport (hiervoor genoemd) biedt aanknopingspunten om studie te doen naar de waardering door de burger van overheidsdiensten in lidstaten van de EU.

Onze houding tov extreem-rechts

Van links tot rechts buitelen commentatoren over elkaar heen, in hun nauwelijks verholen minachting en neerkijken op de PVV van Wilders.

Mijn mening is dat deze houding júist tot de verkiezingsoverwinning heeft geleid. ‘Gewone’ mensen zijn het zat dat er zo naar hen gekeken wordt.

Als dit blijft, groeit de aanhang van de PVV alleen maar. Het ‘niet gezien’ worden.

Sowieso wordt er op mensen en beroepen op MBO-niveau, de ‘doeners’, vaak neergekeken.

Zij zijn de ruggegraat van de economie. En iemand die met zijn handen werkt, is niet minder
dan een persoon die toevallig met een goed snel hersens is geboren.

By the way, lager opgeleiden vind ik vaak zelfs slimmer als hoog opgeleiden.

https://www.ed.nl/den-bosch/van-poffertjesbakker-tot-metaalbewerker-pvv-haalt-brabanders-uit-de-praktijk-naar-den-haag~a102ad4f/.

Mijn mening is dan ook dat deze coalitie een kans van slagen moet krijgen.

Voor hem is het ook: nú of nooit !

Wilders weet dat als hij nu niet slaagt, hij het wel kan vergeten in een vervolg.

De democratie moet zijn recht hebben.

Dit houdt vanzelfsprekend staande dat aan de vrijheid van godsdienst (artikel 6 Grondwet)
niet getornd mag worden.

Ik wil besluiten met een anekdote.

Woonachtig in Eindhoven, is deze stad zeer multi-cultureel.

Ik frequenteer de Turkse winkel (meerdere malen per week), de Surinaamse, Afghaanse en
Chinese winkel.

In de eerste vroeg ik een cassière tijdens de Ramadan. “Hoe is het voor jullie ?”.
“Ach, er zijn mensen die helemaal niets te eten hebben”.

1. European Commission, DG Regional and Urban Policy. ↩︎

Wie de fout maakt, moet ervoor opdraaien.
Wie de ruiten breekt, moet ze betalen.

Dit spreekwoord lijkt niet van toepassing te zijn, en komende week te worden, voor de VVD.

De geschiedenis.

De puinhopen van Rutte.

De toeslagenaffaire

En minachting van de Kamer.

Op instigatie van de VVD (Henk Kamp) ontstond de stengere controle op de
naleving van sociale voorzieningen (“de Bulgarenfraude”). Dit liep uit op
een óngekende jacht op mogelijke fraudeurs. Duizenden mensen en gezinnen
belanden onterecht in de misère. Het leidde tot de instelling van een parlementaire
onderzoekscommissie wiens rapport snoeihard was in de conclusies.

Het leidde tot de val van Rutte III. Het kabinet, de Kamer, de Belastingdienst en de rechtspraak hadden ‘de grondbeginselen van de rechtstaat’ geschonden, met verregaande gevolgen voor vele duizenden ouders.

Héél slim stelde Rutte de portefeuille van het kabinet ter beschikking.

Lastige vragen van de Kamer, of een eventuele motie van wantrouwen was hij zo voor.

Hij kon zo de ‘bonus’ van de aanpak van de coronacrisis (de staatsman die Nederland
door de grootste crisis sinds WO II leidde) verzilveren.

Bij de VVD-aanhang zitten weinig mensen die minder kansen hebben in het leven,
en daarvoor de steun van de overheid nodig hebben.

Een essentiële voorwaarde voor een gezonde gemeenschap, is dat de overheid er is voor iédereen, óók de zwakkeren.

De VVD won de verkiezingen.

Maar het zaadje van het wantrouwen was gezaaid.

In de formatie voor een nieuw kabinet die moeizaam verliep, ontstond tumult
over een notitie over een rol voor Pieter Omtzigt.

De ‘nacht van Rutte’ leidde tot een vertrouwenscrisis. Heeft Rutte wél of niet gelogen ?

Het was een minachting voor de Kamer.

“U kunt ons niet naar huis sturen, want we zijn demissionair !”. “Haha”.

Rutte calculeerde dat als hij maar draaide, hij wel dóór kon gaan.

En zo geschiedde.

De verhoudingen waren echter dermate verziekt dat het kabinet Rutte IV geen lang leven beschoren was.

Ik had voorspeld; in déze nacht is het gebeurd. Er is geen vertrouwen meer in Rutte,
en dat Sigrid Kaag niet doorpakte bij de stemming over een motie van wantrouwen,
kan gezien worden als een ‘faux pas’.

Het draait allemaal om macht.

Na een éllenlange kabinetsperiode kwam er Rutte IV.

Terugkijkend kan gezegd worden dat op praktisch elk dossier er sprake is
geweest van stilstand, verlamming.

De afhandeling van de toeslagenaffaire waarin duizenden gedupeerden schadeloos
moeten worden gesteld, loopt grote vertraging op.

Stikstof

Een tweede dossier waarop weinig tot geen vooruitgang is geboekt, is de stikstof.

Tot aan de hoogste rechter kreeg een klagende burger in de persoon van Johan Vollenbroek,
handelend namen de stichting Mobilisation for the Environment, gelijk. Ook aan dit vonnis
was wetgeving van de Europese overheid voorafgegaan.
De overheid laat na de nodige maatregelen ten behoeve van de instandhouding van de natuur volgens de Natura-2000 richtlijn, te nemen.
Zij moet het percentage stikstof binnen een bepaalde tijd met een vast percentage
verminderen.

Toen de overheid, hiertoe gedwongen, met plannen kwam om de stikstof in bepaalde
‘kern’ gebieden te reduceren, oa dmv gedwongen uitkoop van ‘grootvervuilers’
kwamen de boeren in opstand. Het kabinet Rutte IV tilt dit dossier over de Provinciale
statenverkiezingen. En na de stormachtige winst van de BBB van Caroline vd Plas
is er weinig vooruitgang.

Op dit terrein is er een interessante ontwikkeling. De natuur kan zich uit de aard der zaken niet uitspreken. Ze heeft geen stem. Toch is hier iets aan het kantelen.
Er zijn al talloze initiatieven in de wereld aan het ontstaan om de natuur als een rechtspersoon te zien. Een lagune in Spanje, een rivier in Gr. Brittannië en het land Ecuador
(heeft “Moeder Natuur’ grondrechten toegekend in de grondwet) hebben die status.
In Nederland is de Gemeente Eijsden-Margraten de eerste gemeente in Nederland die
de natuur als rechtspersoon erkent en dus een stem geeft. [1]

Een nieuw kabinet kan dit getreuzel niet volhouden. Anders meldt ‘Brussel’ zich weer,
dan wel stapt er weer een burger naar de rechter.

Migratie

De kiezer niet serieus nemen.

De onderlinge verhoudingen in het kabinet Rutte IV zijn al niet jé van het, maar
rondom migratie komt het tot een uitbarsting.

De coalitie moet extra opvangplaatsen voor de opvang van vluchtelingen creëren.
Om te beginnen een centrale opvang naast Ter Apel.
Het kabinet zegt dat de toenemende stroom van migranten ertoe noopt.

Echter. Al tijdens Rutte II zijn die opvangplaatsen, in weerspreek met de ambtelijke
adviezen, gereduceerd. Nav van de afnemende ‘Turkije’ crisis. Je zou kunnen zeggen
dat in een volatiele wereld er áltijd een reserve opvangcapaciteit ter beschikking zou moeten zijn.

Dat is dus de verantwoordelijkheid van mp Rutte.

Verder spreekt Rutte uit dat de aantallen vluchtelingen stijgen. Dit is in tegenspraak
met de cijfers. Die laten een stabiele trend zien [2]. Wél is er evident een sterk stijgend aantal vluchtelingen uit Oekraïne te zien.

Tévens geven meerdere rapporten weer dat Europa steeds meer tekort krijgt aan
arbeidskrachten. De Europese Commissie stelt voor een EU-talent Pool [3] te creëren,  
een platform waar werkgevers vacatures kwijt kunnen. De lidstaten kunnen zélf bepalen of ze hier aan meedoen. Het plan is een reactie op de groeiende tekorten aan gekwalificeerde arbeiders in de Europese Unie, die de komende jaren nog verder zullen toenemen door de vergrijzing. De werkloosheid in Europa ligt al enige tijd historisch laag, op 6 procent, en werkgevers krijgen gemiddeld rond de 3 procent van hun vacatures niet vervuld. Nederland heeft met 4,7 procent het hoogste aantal onvervulde vacatures, gevolgd door België (4,6 procent) en Oostenrijk (4,5 procent).

Dit noopt tot een ánder, positief en humaan beleid.

Wederom zal Rutte denken dat diegene die breekt, niet betaalt. Twee jaar te laat komt hij wel tot de conclusie dat hij ‘twee jaar te laat is opgestapt’.

Intussen heeft (minstens) twee jaar Rutte het land niet vooruit gebracht. Integendeel. Er is twee jaar bijna niets gebeurd.

Veel Nederlanders handelen gewoon conservatief. Ze houden niet zo van verandering, alhoewel ze in hun eigenbeeld vooruitstrevend zijn. Rust en orde. Daar zorgt de VVD voor.

‘Vrijdenkers’ (je zou bij een liberale partij als de VVD toch anders denken) zoals Voorhoeve, Nijpels en Kappeijne van de Coppello (voor de ouderen onder u) werden binnen de partij naar de zijlijn gemanoeuvreerd.

Er kwam een prominentere plaats voor rechtsere VVD’ers als Kamp en Jorritsma.

De VVD is als een geöliede conservatieve partijmachine waar weinig ruimte is voor tegengeluid.

Hetzelfde zag je in het CDA. Dáár is de partij aan de rand van de afgrond geraakt door de
interne strijd tussen progressievere en rechtsere confessionelen. Die ontstond bij
het beruchte congres in Arnhem van 2010 over samenwerking met Wilders

Een prominent als Hirsch Ballin, en niet te vergeten de twee ‘dissidenten’ Ouwejan en
Ferriër stonden een progressiever beleid voor.

Maar ook in deze partij werd gekozen voor een rechtser beleid en de partij werd almaar
kleiner. Van 14 zetels bij de laatste verkiezingen tot in de peilingen nu 4.

Huidig partijleider Bontenbal probeert te redden wat er te redden is met een authentiek verhaal.

Ik hoop het voor hem en de partij, immers ik ben niet voor niets ruim 30 lid geweest van de partij.

De VVD gaat gewoon door met haar eigen narratief. ‘Ze richten zich op de toekomst’.
En kandidate voor het premierschap Yesilgöz zegt dat ‘de VVD luistert naar de
concrete problemen van hardwerkende Nederlandse burgers. En niet altijd
met de oplossing kan komen’.

De prognoses zijn goed voor de VVD.

Maar we kunnen een partij die verantwoordelijk is voor het beleid in het afgelopen decennium, toch niet hiervoor belónen ?

Een centrum-linkse coalitie

Dus ik hoop dat het ánders uitpakt. De VVD niet de grootste partij wordt.

En dat we de komende 4 jaar tot een ándere regering en coalitie komen.

Eéntje die er wél voor de hele gemeenschap is.

Die is:

Progressief.

En beste mensen. Progressief heeft niks met ‘links’ te maken. Het woord ‘progres’
stamt uit het Latijn en heet ‘vooruitgang’. Willen we dat niet, éindelijk eens vooruitgang ?;

Een ‘blok’. van PvdA/Groen Links (de geluiden dat het mooi is dat ‘linkse’ partijen zich hebben verenigd, zijn verstomd. Jammer eigenlijk), Nieuw Sociaal Contract (NSC), D’66, PvdD en Volt;

En natuurlijk hoop ik op uw stem voor Volt.

De énige partij die kiest voor een waarlijk Europese koers, met oplossingen die ook voor ons piepklein landje broodnodig zijn in een radicaal veranderende wereld;

En praktisch (met de CU en PvdD) één van de enigen die voor de inhoud gaan en
niet over de poppetjes en het ‘jij-bakken’.

---

[1] https://www.nrc.nl/nieuws/2023/11/10/in-de-gemeente-eijsden-margraten-gaat-de-natuur-als-rechtspersoon-meepraten-a4180436

[2] https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&ved=2ahUKEwiKyMf98ciCAxUTG-wKHUi3AlAQFnoECA0QAw&url=https%3A%2F%2Fwww.unhcr.org%2Fnl%2Fwie-we-zijn%2Fcijfers%2F%23%3A~%3Atext%3DHoeveel%2520asielzoekers%2520zijn%2520er%2520in%2C1.529%2520mensen%2520een%2520herhaalde%2520asielaanvraag.&usg=AOvVaw09-3oOmzOmCiqs6bGRxeik&opi=89978449

[3] https://www.nrc.nl/nieuws/2023/11/15/brussel-wil-met-nieuw-platform-arbeidsmigratie-van-buiten-de-eu-vereenvoudigen-a4181047

Last week was a summit of European government leaders in Brussels.

Migration was high on the agenda in this meeting, which was held on instigation of the Netherlands.

Our prime-minister promised to his VVD rank and file to tackle the immigration issue.
By more control, strenghtening border controls, possibly creating of a wall, and more effective ‘sending-back’ measures.
The dutch reception centres became overloaded. Images of immigrants sleeping outside in Ter Apel went around the world.

The irony is that the Netherlands decreased their reception capabilities in the aftermath of the previous immigration crisis in 2015-2016. It was not needed. Seems to me rather short-sighted in a continuously changing world.

This time Rutte didn’t show up with the biography of Chopin. He wanted to have something.

The Netherlands has a colonisation history, like most of our European fellow member states, of which the shadow side becomes more and more lucid.
We colonised Africa in former centuries. And exploited the continent, mainly of two of the three capital assets which I learned in my lessons economy at secondary school.
Nature (its resources, minerals, cotton, rubber, food), and labour.

The WIC (Western-Indian Company) is the basis of the triangular trans-atlantic trade [1].
We exported arms, gunpowder, pottery and textile to Africa.
The trade in slaves was the pivot. From there slaves were transported in inhuman circumstances to the Caribbean to work there. A lot of them died during the voyage.
From the Caribbean products produced by these slaves, like coffee, cotton and silver, were transported to Europe.

You could see an analogy in the way migrants now face a dangerous journey on sea.

At the top in Brussels chancellor Scholz would present a plan to radically change the way the EU handles the migration crisis. The German government is going to make ‘deals’ with African countries. To begin with Gambia.

https://www.npostart.nl/nieuwsuur/08-02-2023/VPWON_1343531. 29:11 – 40:53 minute.

Plan:

• All existing illegal Gambian migrants in Germany get a permit to work (approx 20:000);
• Other Gambians who want to come, can only do that in a legal way;
• The German government offers work visa in sectors in need of workers, ór for a study;
• In exchange the Gambian government agrees to take back áll new illegal immigrants.

The idea is that in this way illegal immigration will be discouraged. Migration is very important. 28 % of the GNP of Gambia is dependent of migration.

The creator of this plan is the German Gerhard Knaus, advisor of the German government.
Where could you know his name of ? Knaus was the architect of the EU-Turkye deal. A deal, or ‘statement of cooperation’, that was made whilst Europe was in the latter migration crisis in 2015, when more than one million refugees arrived at the European frontiers. Most of them had fled conflict and persecution in Syria, Afghanistan and Iraq.

The deal consisted of a combination of grants, a ‘grant’ part, to Turkye for reception of Syrian refugees, a plan to redistribute Syrain refugees over EU-countries and thirdly sending back migrants to Turkye who have no right to protection in the EU.  

The deal is a mixed success.   

Moreover the idea is that Europe will take a responsibility to help building up these countries. There is already an instrument that predecessor the European Community used to help its former colonies. These are called ACP-countries (African, Caribbean and Pacific countries).

The instrument is the European Development Fund (EDF) that is funded directly by the members-states. Perhaps this could be deployed directly to projects to create work opportunities in this respect.

The base of the deals is reciprocity. Co-operation with countries of origin.

Arguments:

• The need of European countries that have a shortage of specific workers, is met;
• We have more real grip on immigration streams;
• People of developing countries such as Gambia get an alternative for illegal and dangerous efforts to reach Europe;
• These countries get a promising development perspective;
• The revenue model of criminal organisations is eliminated.

Legal migrants get a job and can support their family at home.

This project could be a sting that gets the pressure of the present crisis.

Creating real partnerships would be a dignified stance of the European Union. Leave a history of colonisation and post-colonisation behind. And setting itself up as a model of a sovereign supranational state for the 21-st century.

Conclusions of the top

In the press release after the summit [2], I don’t read anything than vagueness in the conclusions. ‘The government leaders have agreed that the EU will make an effort to prevent loss of lives, reduce the pressure on EU-borders and the reception capacities, to fight people smugglers and enhance return. They will do this by intensifying partnerships with countries of origin and transit countries’.

Only with a lot of necessary blows to the arm, I can identify a positive intention to tackle the migration crisis on a new and reciprocal way. There was just no finger pointing.

Part of the problem is also that the meetings of the European Council of government leaders and Council of Ministers are confidential. No information on the concrete deliberations is  public. Only the press releases. So the government leaders can say something different in their closed meeting, internally, than what they say to their home crowd. A Janus head.

In a democratic Europe, where European citizens feel themselves represented, and recognized by their leaders, this should be changed.

Rutte could say ‘no’ to his constituency upon returning home. I hope the Dutch government will once say ‘yes’.

---

[1] https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiKhfOksor9AhU9gf0HHcBdCJEQFnoECAwQAQ&url=https%3A%2F%2Fhistoriek.net%2Fdriehoekshandel-trans-atlantisch%2F76128%2F&usg=AOvVaw0_zcnnwHvoWaGus8zoxJkW.

[2] https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwj-hv3hzpr9AhXkhP0HHS18CCUQFnoECA0QAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.europa-nu.nl%2Fid%2Fvlzzjcvowbc4%2Feuropese_raad_9_10_februari_2023&usg=AOvVaw3SWxcneWhhQT_dOpn9hG46.

De komende week (-eind) worden belangrijk voor Europa. Immers op Duitsland ‘drukt’ de last om een beslissing te nemen over ‘offensieve’ wapen leveranties aan Oekraïne. D.i. in de vorm van Leopard-2 tanks.

Dat is generlei eenvoudig voor dat land. Ons buurland. Ze dragen de last van twee Wereldoorlogen, en willen absoluut geen ‘Alleingang’ in deze beslissing.

Het gaat dan niet alleen om Duitse leveranties maar óók van andere Europese landen als Polen. De Duitsers hebben nl.
de voorwaarde bij hun leveringen aan die landen gesteld dat Dld voor inzet van die tanks toestemming moet geven.

De tanks zijn een onmisbaar onderdeel van de Oekraïnse verdedigingstrategie om de Russen uit hun land te verdrijven.
Momenteel verkeert de strijd is een soort impasse, waarin beide partijen zich ingraven en Rusland met een granatentapijt de verdediging murw hoopt te beuken.

Duitsland wil steun van de VS, en Europese partners om deze beslissing te nemen.

Het Verenigd Koninkrijk heeft afgelopen zaterdag besloten 14 Challenger-2 tanks aan Oekraïne te leveren, de meest moderne tank die het land bezit. Een belangrijke stap.

https://www.nrc.nl/nieuws/2023/01/12/wie-wil-onderhandelen-is-dienstbaar-aan-poetin-a4153990.

Hubert Smeets haalt in dit opinie-artikel in de NRC (12-1) de Nederlandse hypocrisie aan. Wél willen ‘leunen’ op de
transatlantische solidariteit, maar niet de lasten willen dragen.

De morele ridder willen spelen.

Wie herinnert zich begin tachtiger jaren van de vorige eeuw ? Er was een aanslag op een asielzoekerscentrum in Duitsland. Meer dan een miljoen kaarten werden verstuurd met de tekst “wir sind böse”. Nu hebben de PVV en FvD,
soortgelijke rechts-radicale partijen in Nederland, een vertegenwoordiging in het parlement (Tweede Kamer) van 25 (!) zetels op een totaal van 150. 16,6 %. De AfD heeft in de Duitse Bondsdag 83 zetels op een totaal van 736. Een kleine 9 %.

Europa als waardengemeenschap

Er ‘raast’ een spoor van populistisch en/of autocratisch geweld door de wereld.
Van oost -China en verderop in Azië (Birma, de behandeling van Yezidi’s in India, Iran, Israël)- tot west (in Latijns-Amerika Brazilië), de VS, het VK, tot Rusland vs Oekraïne.

Al dit geweld is de EU bespaard gebleven. Hoe komt dit zo ? Ik denk omdat een verenigd Europa ertoe in staat
is gebleken een markteconomie met bescherming van de meest kwetsbaren op te richten. Een sociale markteconomie.

Daarnáást staat Europa voor waarden als democratie, scheiding der machten, mensenrechten en een vrije pers.
Elk jaar wordt de Sacharov-prijs uitgereikt voor rechten en fundamentele vrijheden van de mens door het Europees Parlement. Afgelopen jaar ontving het dappere Oekraïense volk deze prijs.

De Nederlandse positie

1. asielbeleid.

– Géén land profiteert zóveel van de open interne grenzen van de gemeenschappelijke markt als NL. Dan ligt het voor de hand dat landen dan ook een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid hebben voor het handhaven van de externe buitengrens. Niets van dat alles voor NL. Dat zoeken de landen die daar het meest last van hebben, Italië, Griekenland en Spanje, zélf maar uit.

– Recentelijk is de ‘nareisbeperking’, die inhoudt dat ‘statushouders’, ic vluchtelingen met een verblijfsvergunning, die hier mogen blijven, hun gezinsleden pas hier naartoe mogen laten overkomen als ze een woning hebben gevonden, door de rechter afgewezen Als dat na 15 maanden na hun aanvraag nog niet is gelukt, mochten ze hen laten overkomen.

Dit maakte het de Nederlandse overheid mogelijk de asielinstroom te beperken.

De rechter heeft echter geoordeeld dat de nareisbeperking in strijd is met de Nederlandse Vreemdelingenwet en met twee bepalingen in de Europese Gezinsherenigingsrichtlijn.

2. Stikstofbeleid.

Relatief gezien wordt er in Nederland het meeste stikstof van de hele Unie uitgestoten. Dat komt voor een groot deel door de intensieve landbouw. Verder de industrie en het vervoer. NL is een klein land waar op elke vierkante kilometer
beslag wordt gelegd. Stikstof is schadelijk voor de natuur, het verzuurt deze.

Europa heeft in het kader van Natura-2000 een aantal natuurgebieden in NL aangewezen die in stand moeten blijven. Ondanks een uitspraak van het Europees Hof van Justitie en de Raad van State voldoet NL nog steeds niet aan de Habitat-richtlijn die voortvloeit uit Natura-2000.

Ook bij de totstandkoming van het corona-herstelfonds lag NL dwars. Bekend is de ‘Chopin-biografie’ waarmee Rutte het overleg tussen de regeringsleiders inging. Tot grote ergernis van oa. Merkel. Oók hier gaat het om solidariteit. Nederland was het laatste land dat plannen in Brussel indiende.

Broederschap met een broederland

In de jaren tachtig was er een programma op de (toen nog West-) Duitse tv, ZDF of ARD, over het nazi-verleden. Ik vond het indrukwekkend, hoe de Duitsers in de spiegel keken. ‘Ein verbrecherisches Regime’ werd het genoemd, herinner ik me.

Oorlog vernietigt niet alleen mensenlevens en materie, gebouwen etc. Het verwoest ook de zielen van mensen, over meerdere generaties. Dat zal met Oekraïne ook zo zijn.

Nederland heeft er langer over gedaan om een duistere geschiedenis, die nog niet eens oorlog maar ‘politionele actie’ werd genoemd, onder ogen te komen.

En tóch, en misschien juist daarom, heeft de regering Scholl grote moeite om haar positie tov de daden van Poetin cs te bepalen. Je zou toch kunnen stellen dat Poetins bewind ‘ein verbrecherisches Regime’ is. Maar het is aan het schuiven.

Zeitenwende

Het afgelopen jaar heeft in het teken gestaan van het afscheid van Duitsland van haar decennia aangehouden pacifisme.

Er werd voor een record bedrag van 100 miljard (!) euro aan investeringen in defensie in het vooruitzicht gesteld. Wapenleveranties worden aan Oekraïne uitgevoerd. Er kwam meer oog voor de Oost-Europese landen. De Duitse regering laat haar voorzichtigheid jegens hen, zij hebben ook onder de gruweldaden door de nazi’s geleden, langzaam varen.

Uit mijn jeugd weet ik nog dat wij naar de wintersport door Duitsland reden. We gingen naar Zwitserland. Verder gingen we daar ook nooit op vakantie. Maar ja, mijn vader kwam uit Rotterdam. Hij weigerde op zijn werk voor Philips met internationale contacten van vb Siemens Duits te praten. Engels. Dat veranderde in een emotionele ontmoeting met
een Bayern. Die liep met één been mank. Hij werd een vriend.

Eind 2021 ben ik lid geworden van VOLT. Een pan-Europese partij die naar een federaal Europa streeft. Met naast algemene principes landelijk verschillende beleidsinvulling. Decentraal waar kán, supranationaal waar moet. Precies zoals de EU functioneert volgens het subsidiariteitsbeginsel. Ze treedt pas op wanneer dat doeltreffender is dan een maatregel op landelijk, provinciaal of gemeentelijk niveau.

De reden was: op een kennismakingsavond vertelde me een dame dat Volt-ers uit NL de Duitse ‘zuster-partijgenoten’ ging helpen bij hún campagne voor de Bondsdagverkiezingen. Omgekeerd komen Volti’s uit Dld híer helpen voor onze gemeenteraadsverkiezingen. Ik zei toen: nu weet ik dat ik lid word.

Dat ziet er zó uit.

Twee Duitse Volti’s, voor het Eindhovense Stadhuis, aan het campagne-voeren. In de oorlog heette het de ‘Ortskommandatur’.

Béter kan de vereniging van Europa niet verbeeld worden.

Ik hoop dat de Nederlandse regering zich nu achter Duitsland stelt en hen steunt.
Nederland zou óók tanks naar Oekraïne kunnen sturen.

Oh nee die hebben we niet meer. We ‘leasen’ 12 Leopards-2 van Duitsland.
Misschien krijgen wij ook toestemming…..

Het is winter en we worden weer overspoeld met reclames voor vliegreizen. Sunweb, Corendon, Turkish airlines.

Of t niks kost….

Intussen zit een groot deel van de bladeren nog aan de bomen, er kan geen nieuw groen komen als de bruine bladeren er nog aan zitten.

Deze tekst op de site van Milieu Centraal kon mij érg bekoren !

Compensatie CO2

Dit kostte mijn vlucht naar Nice, die ik een half jaar geleden boekte via Transavia.

Ergens op de ‘bestel’ pagina kon je invullen of je wilt bijdragen aan een herbebossingsproject in Panama of Costa Rica.

Bij Kassa had ik al vernomen dat dit een bull-shit project is. Het is window dressing van een airliner.

De tekst van Milieu Centraal bij mijn vlucht luidde grosso modo: “de uitstoot van jouw vlucht die (nog) niet te vermijden is, kun je bij ons op n duurzame en impactvolle manier compenseren voor een bedrag van 4,83 euro”. En er werd een advies over een geschikte organisatie gegeven.

Hoe zou het zijn als je als luchtvaartmaatschappij zou zeggen:

U draagt met de vlucht die u bij ons boekt bij aan de uitstoot van CO2.
Dit is verantwoordelijk voor schadelijke klimaatopwarming van de wereld.
En dan wat die schade is en wat u kunt doen om die tegen te gaan.

Door een dergelijke transparantie creëer je bewustzijn. Betrokkenheid.

Dít is de schade.

Ik kan me zo voorstellen dat dit ook de luchtvaartmaatschappijen uiteindelijk goed zal doen.

De site.

https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwj1hvbakIv8AhXtiv0HHaO3AmUQFnoECAkQAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.milieucentraal.nl%2F&usg=AOvVaw2d0_ix7eHbC9SfLlLTKdn_.

Inmiddels is de tekst gewijzigd en vind ik hem minder gebruiksvriendelijk. Een consument wil in één oogopslag zien wat zijn of haar CO2 impact is.

Ik noem de stappen:

Kopje “Je praktische gids voor iedere duurzame stap”.

Klik op:

• “bekijk alle onderwerpen”;
• “duurzaam vervoer”;
• “duurzaam op vakantie”:
• “vliegen of ander vakantievervoer”.

Er wordt uitgebreid gewezen op alternatieven.

Klik op:

• Zelf je vakantie-impact berekenen:
• Doe de check;

Er rolt een totale CO2 uitstoot uit.

Vervolgens wordt er nogmaals op gewezen dat het meest milieuvriendelijk is om niet te vliegen. Vliegtuigen stoten kerosine uit, en die veroorzaakt uitstoot van schadelijke CO2 stoffen en nog andere stoffen als stikstofdioxide.

Voorkomen is beter dan compenseren.

Mocht je toch gebruik maken van een vliegtuig, dan kun je je uitstoot laten compenseren,

door duurzame projecten van geselecteerde aanbieders.

De tabel

Aanbieders van CO2 compensatie

4 organisaties komen er als beste uit:

• Carbon Cancel;
• Fair Climate Fund;
• Flygreen;
• Trees for All.

In zijn algemeenheid geldt dat hoe hóger de prijs is, des te beter de kwaliteit van de projecten.

Het PBL (Planbureau voor de Leefomgeving) bepleit in een studie ‘verreken de milieuschade in de prijzen’.

Kerosinetax

Een andere benadering dan de uitstoot compenseren, is om die te belasten.

https://www.nrc.nl/nieuws/2022/12/07/co2-rechten-voor-vluchten-binnen-europa-worden-duurder-a4150759.

Vanaf 2024 moeten luchtvaartmaatschappijen meer gaan betalen voor hun uitstoot.

Dat geldt voor Europa. Intercontinentale vluchten zijn hier vooralsnog van uitgesloten.

Vanouds wordt er over kerosine, de brandstof van vliegtuigen, geen belasting geheven. De luchtvaart was en is een icoon van de nationale trots, en vliegen moest voor iedereen toegankelijk zijn; ook ‘de gewone man’.

Dit heeft o.a. er in geresulteerd dat er gestunt wordt met prijzen: een ticket op en neer naar Madrid of Turijn kost een paar tientjes.

Zou een prijs die meer overeenkomstig de daadwerkelijke vervuiling is, niet logisch zijn ?

Het aantal vliegtuigpassagiers in de EU is sinds 1993 verdrievoudigd.

De luchtvaart neemt weliswaar iets minder dan 3,5 % van de totale uitstoot voor haar rekening.  Maar van alle sectoren is de evolutie van de uitstoot van broeikasgassen in de luchtvaart het grootst. In de periode 1990-2017: + 130 %[1].

Bij ander vervoer ligt dat percentage rond de 30 %.

In andere sectoren daarentegen treden reducties op (landbouw, energie).

De Europese Green Deal stelde eerst als doel 40 % minder CO2 in 2030. Brussel heeft dat nu aangescherpt tot 55 % reductie van broeikasgassen in 2030.

Het systeem dat wordt ingevoerd is het ETS-systeem (emissie-handel). Het is het handelssysteem in Europa voor de CO2 uitstoot van de industrie. Een industrieel bedrijf moet in dat systeem voor elke ton (1000 kilogram) CO₂ dat het uitstoot één emissierecht inleveren. Die emissierechten kunnen worden gekocht en verhandeld. In Nederland zijn dat mn chemische bedrijven, de metaal, elektriciteitsbedrijven, aardolieproductie.

Het is in die sectoren een succesvol systeem gebleken.

De overheid is een soort veilingmeester en de handel wordt overgelaten aan de markt. Het aantal rechten = uitstoot wordt wel elk jaar minder. 

Bedrijven hebben zo een keuze. Kiezen ze voor het bestaande, vervuilende productieproces, dus betalen voor rechten, of kiezen ze voor schonere productiemethoden waardoor de CO2 emissies afnemen. De overheid gebruikt de opbrengsten om schone technologieën te bevorderen.

In eerste instantie waren die rechten gratis. Luchtvaartbedrijven moeten er geleidelijk voor gaan betalen. Vanaf 2026 kosten alle rechten geld.

---

[1] Bron: Uitstoot van vliegtuigen en schepen: feiten en cijfers (infografiek). www.europarl.europa.eu.

1.Van de dingen die níet goed gaan, leren we het meest

We leven in een tijd waarin prestaties voorop staan. Neem Linkedin. Hier worden diploma’s, resultaten op de
werkvloer gevierd.

Ik wil een pleidooi doen voor het proces. Dat is in mijn ogen belangrijker dan het resultaat. Maar het past niet in onze samenleving waarin op prestaties wordt afgerekend.

Denk dan aan de woorden die Jezus uitsprak: het zware en het moeilijke dat we meemaken, heeft betekenis.

Ík leer het meeste van de dingen die niet goed zijn gegaan, tot op de dág van vandaag.

Je leert het meest van je ‘fouten’ , je vergissingen. Misschien moeten we dat meer vieren…..?

Het liberalisme stelt dat jij resultaten kunt bereiken. Lineair en als dat niet lukt, ligt het aan jou. De verantwoordelijkheid ligt bij jou. Reclames en sociale media cultiveren deze ‘ik’ cultuur. “Jíj kan kiezen, jíj hebt alle vrijheid”.

Maar is dat wel waar, is het misschien een ‘schijn’ vrijheid ? In werkelijkheid leeft een mens in een sociale omgeving, en speelt toeval een rol.
Je zet je ook wel eens een stapje opzij, naar links, naar rechts. Of terug. Fransen noemen dat ‘reculer pour mieux sauter’.
Ik hoorde het woord ‘vertragen’ deze week.

Maar dit past niet in het liberalistische model.

Ik denk dat er ook heel veel mensen lijden onder de prestatiedruk, het afgerekend worden. Het leidt tot burn-outs, depressies.

Het proces is véél belangrijker. Dáár zit de beweging volgens mij.

https://www.nrc.nl/nieuws/2022/05/01/een-briljante-mislukking-resulteert-in-nieuwe-kansen-en-ideeen-en-brengt-je-zo-altijd-verder-a4119119.

Een prijs voor ‘briljante mislukkingen’. Het leest als een fragment uit ‘Monty Python’.

2. Ga de tegenstellingen in jezelf aan, in plaats van die op anderen te projecteren

Het wijzen naar de ander leidt vaak tot een toenemende polarisatie.

Daarvoor is het noodzakelijk om naar bínnen te gaan. Én te kijken waar jíj mee te dealen hebt.

Welke tegenstrijdigheden zitten er in jóu ? In de vorm van meningen, oordelen, ‘opdrachten’ die je
al dan niet van je voorouders hebt overgedragen gekregen, en wat je nu zélf vindt ?

Jezus ging ons voor door naar binnen te gaan. Al dan niet te bidden. Maar in ieder geval te contempleren, mediteren.

Door die te onderzoeken, en te trachten ermee te dealen, ga je ‘opener’ staan in de buitenwereld.

Oók dat kan ik beamen.

We leven in een tijd van resultaat en competitie.

Nu we voor grote transities -corona, klimaat, energie, landbouw en de ongelijke welvaartsverdeling- staan, kunnen we onze rol als mens misschien op een andere manier beschouwen,.

De stikstofproblematiek in Vlaanderen is vergelijkbaar met die in Nederland.

Vlaanderen heeft een derde van de Nederlandse oppervlakte. Het aantal kippen, varkens en koeien is een derde van die in Nederland.
De natuur staat er even slecht voor. In het fragment hieronder ziet u een voorbeeld waarin een bioloog beschrijft hoe de
hei wordt overwoekerd door braamstruiken. Waardoor de insecten afsterven en de biodiversiteit aangetast.

Tóch heeft de Vlaamse regering gekozen voor een ándere aanpak.

https://www.npostart.nl/hoe-pakt-vlaanderen-de-stikstofcrisis-aan/18-04-2022/POMS_AT_16879184.

De Vlaamse minister van Omgeving Demir gaat de 40 grootste vervuilers dwingen voor 2025 te stoppen met hun bedrijf. Dat zijn bedrijven die pal naast Natura-2000 natuurgebieden liggen. Hoe éerder ze stoppen met hun bedrijf, hoe hoger de vergoeding is die zij krijgen.

Haar argumenten zijn:

• beleidsmakers moeten aan het algemeen belang denken;

• het is begrijpelijk dat boeren boos worden. Maar moeten zij dat worden op een minister die het aanpakt, óf op diegene die het zover heeft laten komen ? In België had de regering al in 2014 een plan dat nooit werd uitgevoerd. Ook daar dwong de rechter vorig jaar de overheid tot ingrijpen. In Nederland waarschuwde de VVD al medio jaren 80 (1988) dat de boeren de veestapel moeten inkrimpen als technische maatregelen falen. Ik las een post op Linkedin (een krantenartikel) waarin de toenmalige minister van landbouw Braks, samen met Winsemius, waarschuwde voor een teveel aan ammoniak. Of kijk op deze tweet. https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiH3rSug4D7AhVFPuwKHYmQBWIQFnoECA8QAQ&url=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Flaurabromet%2Fstatus%2F1412819619430215684. &usg=AOvVaw3PXWo8m_Nr3hazUdd7aplC.
• Een aantal zaken is dwingend. Het kabinet wilde geen ‘Nederlandse’ toestanden waar héél de economie werd stilgelegd. Op basis van vrijwilligheid gaat niemand stoppen.

900 andere varkensbedrijven krijgen dit jaar een aanbod zich vrijwillig te laten uitkopen.
Daarnaast krijgen 116 andere veehouders ook een aanbod vrijwillig te stoppen.

Je zou kunnen zeggen dat de Nederlandse ‘praatcultuur’ en het feit dat iedereen zijn of haar zegje moet kunnen doen,
zijn doel voorbij schiet.

De opgave die we als mensheid hebben om de opwarming van de aarde
af te wenden met catastrofale gevolgen, is dermate groot dat je als individu denkt: ik kan het verschil niet maken.

Maar ik denk dat het niet zo is…….

Elke (kleine) stap is er een. ‘Een stapje vooruit’.

En grote vervuilers moeten gróte stappen zetten. En het gaat om systeemverandering.

Ontbossing is één van de grote veroorzakers van de opwarming.

Twee van de 5 producten die daar het meest aan bijdragen (naast oa cacao), zijn palmolie
en soja.

Palmolie

Eén van de grootste ‘vervuiler’ is de productie van palmolie. Met een groot aandeel van
Indonesië en Brazilië.

Palmolie zit in heel veel producten. Het geeft er textuur aan.

Ik heb in de afgelopen tijd wat energie gestoken in het uitzoeken in wélke producten die
ik regelmatig koop, dat goedje zit. Daar schrik je van.

Van pindakaas wist ik t al. De bekende ‘Calvé’. Wat de fabrikant Unilever doet is de ‘pinda-olie’ -ook wel arachide-olie genoemd- scheidden (extraheren) van de substantie.

Die arachide-olie levert meer op. Dus verkoopt ze dat als apart product.

Palmolie is goedkoop – de kosten worden afgewenteld op de maatschappij-. En wordt in plaats daarvan toegevoegd.

Dat was één van de redenen -ook niet lekker- waarom ik op biologische pindakaas van Jori ben overgeschakeld. Pure pindakaas met een snufje zout. De arachide-olie zie je ‘erop liggen’ als je de deksel opendraait.

Dit product koop ik al jaren.

Maar een jaar of wat terug ben ik de andere producten langs gegaan. Palmolie zit in shampoo, zeep (‘Palmolive’ what’s in a name), sausen, noem maar op. Ook daar ben ik voor het palmolie-vrije alternatief gegaan.

Voor boter (margarine en bakboter) was de reclame van de Flower Farm de aanleiding.

Sinds die tijd koop ik die.

Ik werd er wel nieuwsgierig van hoe het is dat deze milieuvriendelijke variant ergens aan de zijkant van het schap staat.

Midden in het schap -in het oog- staan de Becels, Blue Band en Brio.

Is toch vreemd, zeker als de AH zich afficheert als de méést duurzame supermarkt van Nederland.

Ik toog naar de bedrijfsleider (teammanager moet je tegenwoordig zeggen) van de AH. Ik vroeg hem twee dingen. De eerste was hoe het kan dat de milieuvriendelijke producten ergens áchteraf op het schap komen te liggen. Ten tweede waarom Jumbo al wel volledig kartonnen verpakkingen van zijn zuivelproducten heeft. Die niet bij het gewone afval maar het papier gerecycled kunnen worden.

Mijn vermoeden was dat het eerste wel boven de macht van de teammanager van een Albert Heijn zou liggen. De tweede achtte ik kansrijker.

Idd was zijn antwoord op de eerste vraag. Dat wordt centraal op het kantoor in Zaandam beslist.

Zijn verklaring vond ik stuitend. In de onderhandelingen met leveranciers (ic Unilever) die je wel als keihard zou mogen typeren, stellen de fabrikanten voor een korting te geven als hún producten prominent in de schappen worden tentoongesteld. AH gaat daar op in.

Dus: beide partijen hebben een financieel belang om te zo te doen, terwijl dat niet goed is voor het klimaat.

Dit soort zaken spelen dus op systeemniveau en het lijkt me iets voor de politiek om iets te doen om deze perverse prikkels te doorbreken. De bedrijven nemen geen verantwoordelijkheid.

Ik vind het dan wel raar en afkeurenswaardig als AH de gedragsregels van MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen) onderschrijft in haar statuten. En zich op het predikaat ‘meest duurzame supermarkt van Nedeland’ laat voorstaan.

Ik vind dat misleidend.

Maar wat kunt ú er in tussentijd aan doen ?

Kóóp de milieuvriendelijke varianten. Producten van de Flower Farm.

Leuk is dat u ook kunt zien, hoeveel u concreet bijdraagt aan het verminderen van de ontbossing.

De tweede vraag. Die vond hij interessant.

Ik wil mezelf niet eren, maar sinds korte tijd heeft AH ook kartonnen zuivel verpakkingen.
Blijkbaar heeft het afkijken in de supermarkt van de concurrent tot deze stap geleid.

Soja

Soja is de tweede grootste veroorzaker van ontbossing. Met name in Zuid-Amerika.
De (illegale) kap van tropisch regenwoud -met name in de Amazone- onder de regering van (nu nog) president Bolsonaro is berucht.

Soja wordt vooral gebruikt als veevoer in de bio-industrie. Terwijl vroeger voedsel voor vee lokaal werd verbouwd.

Als u biologisch vlees eet, wordt geen soja als veevoer gebruikt. Daarnaast is er veel aandacht voor het dierenwelzijn en de natuur.

Biologisch vlees is duurder maar als er meer vraag komt, ontstaat er ook meer aanbod. Dan werken de economische wetten en worden de prijzen lager. En wellicht kan de overheid ook een rol spelen.

In Nederland is het aandeel van de biologische landbouw nog beperkt. Zo’n 4 %. Dat is minder dan in de rest van Europa. In Duitsland bijvoorbeeld zijn er in de supermarkten héle afdelingen van biologische producten en heeft het een aandeel van 7,8 % in de omzet.

De Europese Unie heeft in het kader van de ‘Green Deal’ n voorstel ingediend om belemmeringen op te leggen aan producten die aan ontbossing hebben bijgedragen.
Het zit momenteel nog in de politieke pijplijn.

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/11/17/eu-wil-producten-ontbossing-weren-a4065951.

Concrete acties voor het klimaat

De laatste tijd heb ik tijdens de wandelingen in mijn stad Eindhoven, en zelfs aan de boulevard van de Côte d’Azur, chauffeurs van bestelbusjes erop attent gemaakt als ze, bij stilstand, de motor stationair laten draaien, terwijl ze niks aan het doen zijn. Het gaat niet om pakketbezorgers.

Ik begin dan altijd met “ik mag me er eigenlijk niet mee bemoeien”, en “denkt u aan het klimaat”, en het gebeurde al een keer dat een chauffeur toen ik halverwege de laatste zin was, abrupt het contactslot omdraaide. Het gaat vaak om onoplettendheid.

Ik heb daar nog nooit één negatieve reactie op gehad. Als je het maar beleefd vraagt.
Er was er zelfs één die, toen hij me naderhand inhaalde, zijn raampje opendraaide en riep
“alle kleine beetjes helpen”.

Floor Rusman had het dit weekend in haar column in de NRC (aardig zijn als politieke daad)
over Nick Cave. “Ik geloof dat onze positieve individuele acties, onze kleine daden van aardigheid, weerkaatsen door de wereld op manieren die we nooit zullen doorgronden”, zegt Cave.

Het is belangrijk dat iedereen zijn of haar steentje bijdraagt.

Het helpt en het creëert saamhorigheid die we ook zo nodig hebben.

Populists have an objectionable attitude, and offer no solutions.

The danger is that we ignore them, because we then disregard the underlying feelings
of discontent in various groups within society.
They only express this gut feeling. In this way they act as a kind of ‘canary in the coalmine’.
But we have to combat their attitude and lack of solutions.

Italy

Here you find a perfect example of something like this (Schlein vs Salvini).

On the 25-th of September the Italians go to the polls for parliamentary elections. Because the unity-government of Mario Draghi fell in July.
There is a good chance that a radical-right alliance will win.
Meloni, Salvini (Lega Nord) and yes Berlusconi take part.

Elly Schlein is an independent candidate, connected to the Partito Democratico.
She is center-left. Is vice-governor of the region Emila-Romagna. Ánd representative of a new generation.

Here she demands explanation of Salvini.

I try to translate this with my limited knowledge of the beautiful language Italian.

The issue is the reform of the ‘Dublin’ directive, that determines which European
country is responsible for the treatment of asylum applications. An important issue for Italy. This reform is still blocked.

The interview:

Elly Schein presents herself to Matteo Salvini:
“I am one of your ex-colleagues in the European Parliament”;
“Yes”, he recognizes her;
“Why weren’t you present at the 22 meetings on the negotations about ‘Dublin’?,
You know this is an important reform in Italy on immigration”;
“Un secondo”, responds Salvini.

He affronts her. The clock ticks one minute, 22 seconds.

Again the question: “Why weren’t you present at the 22 meetings on the negotiations
about ‘Dublin’?;
“I follow the meetings that serve me”, says Salvini.

Netherlands

In my country we have Wilders (and Baudet).
I heard mr Wilders a few days ago in the late night radio programme ‘With the eye on tomorrow’,
a fragment of a parliamentary debate.

Without introduction I know it was him. The furious oracle.

This week the plans on the energy crisis were announced by our president of the European Commission von der Leyen. I am sure these are prompted by fear of public unrest that will arise on the spectacularly rising energy prices. And feed rising support for extreme right. See the riots in Tsjechia. And know the elections in Italy are ahead.

A better attitude than the awkward statement the former Commission president Jean-Claude Jüncker gave after seeing the results of the 2015 elections of the European Parliament. He declared that populism was overcome. He crowed victory. Instead of hearing the canary.

The Brexit referendum was in 2016.

Discern the discontent, and act.