Wie de fout maakt, moet ervoor opdraaien.
Wie de ruiten breekt, moet ze betalen.
Dit spreekwoord lijkt niet van toepassing te zijn, en komende week te worden, voor de VVD.
De geschiedenis.
De puinhopen van Rutte.
De toeslagenaffaire
En minachting van de Kamer.
Op instigatie van de VVD (Henk Kamp) ontstond de stengere controle op de
naleving van sociale voorzieningen (“de Bulgarenfraude”). Dit liep uit op
een óngekende jacht op mogelijke fraudeurs. Duizenden mensen en gezinnen
belanden onterecht in de misère. Het leidde tot de instelling van een parlementaire
onderzoekscommissie wiens rapport snoeihard was in de conclusies.
Het leidde tot de val van Rutte III. Het kabinet, de Kamer, de Belastingdienst en de rechtspraak hadden ‘de grondbeginselen van de rechtstaat’ geschonden, met verregaande gevolgen voor vele duizenden ouders.
Héél slim stelde Rutte de portefeuille van het kabinet ter beschikking.
Lastige vragen van de Kamer, of een eventuele motie van wantrouwen was hij zo voor.
Hij kon zo de ‘bonus’ van de aanpak van de coronacrisis (de staatsman die Nederland
door de grootste crisis sinds WO II leidde) verzilveren.
Bij de VVD-aanhang zitten weinig mensen die minder kansen hebben in het leven,
en daarvoor de steun van de overheid nodig hebben.
Een essentiële voorwaarde voor een gezonde gemeenschap, is dat de overheid er is voor iédereen, óók de zwakkeren.
De VVD won de verkiezingen.
Maar het zaadje van het wantrouwen was gezaaid.
In de formatie voor een nieuw kabinet die moeizaam verliep, ontstond tumult
over een notitie over een rol voor Pieter Omtzigt.
De ‘nacht van Rutte’ leidde tot een vertrouwenscrisis. Heeft Rutte wél of niet gelogen ?
Het was een minachting voor de Kamer.
“U kunt ons niet naar huis sturen, want we zijn demissionair !”. “Haha”.
Rutte calculeerde dat als hij maar draaide, hij wel dóór kon gaan.
En zo geschiedde.
De verhoudingen waren echter dermate verziekt dat het kabinet Rutte IV geen lang leven beschoren was.
Ik had voorspeld; in déze nacht is het gebeurd. Er is geen vertrouwen meer in Rutte,
en dat Sigrid Kaag niet doorpakte bij de stemming over een motie van wantrouwen,
kan gezien worden als een ‘faux pas’.
Het draait allemaal om macht.
Na een éllenlange kabinetsperiode kwam er Rutte IV.
Terugkijkend kan gezegd worden dat op praktisch elk dossier er sprake is
geweest van stilstand, verlamming.
De afhandeling van de toeslagenaffaire waarin duizenden gedupeerden schadeloos
moeten worden gesteld, loopt grote vertraging op.
Stikstof
Een tweede dossier waarop weinig tot geen vooruitgang is geboekt, is de stikstof.
Tot aan de hoogste rechter kreeg een klagende burger in de persoon van Johan Vollenbroek,
handelend namen de stichting Mobilisation for the Environment, gelijk. Ook aan dit vonnis
was wetgeving van de Europese overheid voorafgegaan.
De overheid laat na de nodige maatregelen ten behoeve van de instandhouding van de natuur volgens de Natura-2000 richtlijn, te nemen.
Zij moet het percentage stikstof binnen een bepaalde tijd met een vast percentage
verminderen.
Toen de overheid, hiertoe gedwongen, met plannen kwam om de stikstof in bepaalde
‘kern’ gebieden te reduceren, oa dmv gedwongen uitkoop van ‘grootvervuilers’
kwamen de boeren in opstand. Het kabinet Rutte IV tilt dit dossier over de Provinciale
statenverkiezingen. En na de stormachtige winst van de BBB van Caroline vd Plas
is er weinig vooruitgang.
Op dit terrein is er een interessante ontwikkeling. De natuur kan zich uit de aard der zaken niet uitspreken. Ze heeft geen stem. Toch is hier iets aan het kantelen.
Er zijn al talloze initiatieven in de wereld aan het ontstaan om de natuur als een rechtspersoon te zien. Een lagune in Spanje, een rivier in Gr. Brittannië en het land Ecuador
(heeft “Moeder Natuur’ grondrechten toegekend in de grondwet) hebben die status.
In Nederland is de Gemeente Eijsden-Margraten de eerste gemeente in Nederland die
de natuur als rechtspersoon erkent en dus een stem geeft. [1]
Een nieuw kabinet kan dit getreuzel niet volhouden. Anders meldt ‘Brussel’ zich weer,
dan wel stapt er weer een burger naar de rechter.
Migratie
De kiezer niet serieus nemen.
De onderlinge verhoudingen in het kabinet Rutte IV zijn al niet jé van het, maar
rondom migratie komt het tot een uitbarsting.
De coalitie moet extra opvangplaatsen voor de opvang van vluchtelingen creëren.
Om te beginnen een centrale opvang naast Ter Apel.
Het kabinet zegt dat de toenemende stroom van migranten ertoe noopt.
Echter. Al tijdens Rutte II zijn die opvangplaatsen, in weerspreek met de ambtelijke
adviezen, gereduceerd. Nav van de afnemende ‘Turkije’ crisis. Je zou kunnen zeggen
dat in een volatiele wereld er áltijd een reserve opvangcapaciteit ter beschikking zou moeten zijn.
Dat is dus de verantwoordelijkheid van mp Rutte.
Verder spreekt Rutte uit dat de aantallen vluchtelingen stijgen. Dit is in tegenspraak
met de cijfers. Die laten een stabiele trend zien [2]. Wél is er evident een sterk stijgend aantal vluchtelingen uit Oekraïne te zien.
Tévens geven meerdere rapporten weer dat Europa steeds meer tekort krijgt aan
arbeidskrachten. De Europese Commissie stelt voor een EU-talent Pool [3] te creëren,
een platform waar werkgevers vacatures kwijt kunnen. De lidstaten kunnen zélf bepalen of ze hier aan meedoen. Het plan is een reactie op de groeiende tekorten aan gekwalificeerde arbeiders in de Europese Unie, die de komende jaren nog verder zullen toenemen door de vergrijzing. De werkloosheid in Europa ligt al enige tijd historisch laag, op 6 procent, en werkgevers krijgen gemiddeld rond de 3 procent van hun vacatures niet vervuld. Nederland heeft met 4,7 procent het hoogste aantal onvervulde vacatures, gevolgd door België (4,6 procent) en Oostenrijk (4,5 procent).
Dit noopt tot een ánder, positief en humaan beleid.
Wederom zal Rutte denken dat diegene die breekt, niet betaalt. Twee jaar te laat komt hij wel tot de conclusie dat hij ‘twee jaar te laat is opgestapt’.
Intussen heeft (minstens) twee jaar Rutte het land niet vooruit gebracht. Integendeel. Er is twee jaar bijna niets gebeurd.
Veel Nederlanders handelen gewoon conservatief. Ze houden niet zo van verandering, alhoewel ze in hun eigenbeeld vooruitstrevend zijn. Rust en orde. Daar zorgt de VVD voor.
‘Vrijdenkers’ (je zou bij een liberale partij als de VVD toch anders denken) zoals Voorhoeve, Nijpels en Kappeijne van de Coppello (voor de ouderen onder u) werden binnen de partij naar de zijlijn gemanoeuvreerd.
Er kwam een prominentere plaats voor rechtsere VVD’ers als Kamp en Jorritsma.
De VVD is als een geöliede conservatieve partijmachine waar weinig ruimte is voor tegengeluid.
Hetzelfde zag je in het CDA. Dáár is de partij aan de rand van de afgrond geraakt door de
interne strijd tussen progressievere en rechtsere confessionelen. Die ontstond bij
het beruchte congres in Arnhem van 2010 over samenwerking met Wilders
Een prominent als Hirsch Ballin, en niet te vergeten de twee ‘dissidenten’ Ouwejan en
Ferriër stonden een progressiever beleid voor.
Maar ook in deze partij werd gekozen voor een rechtser beleid en de partij werd almaar
kleiner. Van 14 zetels bij de laatste verkiezingen tot in de peilingen nu 4.
Huidig partijleider Bontenbal probeert te redden wat er te redden is met een authentiek verhaal.
Ik hoop het voor hem en de partij, immers ik ben niet voor niets ruim 30 lid geweest van de partij.
De VVD gaat gewoon door met haar eigen narratief. ‘Ze richten zich op de toekomst’.
En kandidate voor het premierschap Yesilgöz zegt dat ‘de VVD luistert naar de
concrete problemen van hardwerkende Nederlandse burgers. En niet altijd
met de oplossing kan komen’.
De prognoses zijn goed voor de VVD.
Maar we kunnen een partij die verantwoordelijk is voor het beleid in het afgelopen decennium, toch niet hiervoor belónen ?
Een centrum-linkse coalitie
Dus ik hoop dat het ánders uitpakt. De VVD niet de grootste partij wordt.
En dat we de komende 4 jaar tot een ándere regering en coalitie komen.
Eéntje die er wél voor de hele gemeenschap is.
Die is:
Progressief.
En beste mensen. Progressief heeft niks met ‘links’ te maken. Het woord ‘progres’
stamt uit het Latijn en heet ‘vooruitgang’. Willen we dat niet, éindelijk eens vooruitgang ?;
Een ‘blok’. van PvdA/Groen Links (de geluiden dat het mooi is dat ‘linkse’ partijen zich hebben verenigd, zijn verstomd. Jammer eigenlijk), Nieuw Sociaal Contract (NSC), D’66, PvdD en Volt;
En natuurlijk hoop ik op uw stem voor Volt.
De énige partij die kiest voor een waarlijk Europese koers, met oplossingen die ook voor ons piepklein landje broodnodig zijn in een radicaal veranderende wereld;
En praktisch (met de CU en PvdD) één van de enigen die voor de inhoud gaan en
niet over de poppetjes en het ‘jij-bakken’.
[1] https://www.nrc.nl/nieuws/2023/11/10/in-de-gemeente-eijsden-margraten-gaat-de-natuur-als-rechtspersoon-meepraten-a4180436
[2] https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&ved=2ahUKEwiKyMf98ciCAxUTG-wKHUi3AlAQFnoECA0QAw&url=https%3A%2F%2Fwww.unhcr.org%2Fnl%2Fwie-we-zijn%2Fcijfers%2F%23%3A~%3Atext%3DHoeveel%2520asielzoekers%2520zijn%2520er%2520in%2C1.529%2520mensen%2520een%2520herhaalde%2520asielaanvraag.&usg=AOvVaw09-3oOmzOmCiqs6bGRxeik&opi=89978449
[3] https://www.nrc.nl/nieuws/2023/11/15/brussel-wil-met-nieuw-platform-arbeidsmigratie-van-buiten-de-eu-vereenvoudigen-a4181047
EU - access 