De Europese democratie en de herinneringsplaat aan Lech Walesa.

Als je van westelijke zijde de gebouwen van het Europees Parlement In Brussel nadert, kun je gebruik maken van een wandelpromenade in een flauwe bocht.

Toen ik op bezoek was bij het Europees Parlement, kwam ik van die kant aan.

Wat mooi !  Natuurstenen, weidsheid, platanen en een wand.

Op een plek aan die wand hing een herinneringsplaat om de opstand van de Polen tegen de communistische dictatuur in de jaren 80 van de vorige eeuw te gedenken. Gewijd aan Lech Walesa.

Wauw ! Loop ik hier, krijg ik écht een gevoel van Europa.

En waar Europa voor staat.

Vervolgens naderde ik de ingang van het Spinelli gebouw.

In het platte Nederland is een trap naar een gebouw – trede – stap – trede- stap etc.

Zo niet bij het Spinelli gebouw. Een trede – lang horizontaal stuk stappen – trede – stappen, etc. Ruimte.

Zo kwam ik bij bij de grote glazen entrée. Om je heen hoor je een kakafonie van Europese talen. Een Italiaanse schoolklas, Zweeds, Bulgaars, Frans etc.

Dát is Europa !

Ik kan iedereen aanraden een keer op bezoek te gaan.

Via de diensten van het EP kun je je aanmelden.

Na een intensieve check kun je het gebouw van de Europese democratie betreden. Alleen op afspraak. Je gastheer  of -vrouw komt je ophalen.

Hiér wordt gepraat, gediscussieerd. Als je bedenkt dat dit bestaat, na drie verwoestende oorlogen die het Europees continent hebben geteisterd. De Frans-Duitse oorlog van 1870, WO I van 1914-1918, en WO II van 1939-1945.

Nu een periode van vrede die al 75 jaar duurt. Al bijna langer als de periode wanneer die oorlogen woedden, bij elkaar ! Hoe kostbaar.

Europese democratie, waar meningsverschillen met woorden, niet met wapens worden beslecht.

En nu. In Polen, protesteren honderdduizenden Poolse vrouwen tegen een autoritaire regering die de rechterlijke macht naar zijn hand heeft weten te zetten. En die abortus slechts in uitzonderingsgevallen wil toestaan. En vóór zelfbeschikking.

Ik weet. Er zijn allerlei argumenten om te bepleiten dat de Polen al zó lang onder dictaturen hebben geleefd. De Duitsers, de Russen.

Niet nog een keer…….een ‘diktaat van Brussel’.

En Tony Blair met zijn neo-liberalisme van de jaren negentig. De vrije markt pakt heus ook wel negatief uit voor een samenleving waar traditionele waarden opgeld doen.

De paradox is dat nú door de politieke leiders zélf stappen worden gezet richting een autoritair regime.

Lech Walesa kwam met succes op voor de arbeiders op de scheepswerven van Gdansk. Zij wilden vrijheid van organisatie van werknemers. En leidde de opstand tegen de Russische (communistische) overheersing middels de beweging Solidarnosc. En dit was de opmaat naar de omwentelingen in geheel Oost-Europa.

De vrouwen in Polen vragen de EU om steun.

Ik vind dat de Europese parlementariërs nu een stap moeten zetten.

Zoals we Lech Walesa zo mooi herinneren, op de wand van de met natuurstenen geplaveide promenade naar de gebouwen van het Europees Parlement.

“Time is on my side” is een bekend nummer van de Rolling Stones.

Laat Europese vrouwen en jongeren weten, dat de tijd en de Europese democratie aan hun kant staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s